Η Κόκκινη Πατάτα είναι μια πραγματικά εξαιρετική επιλογή στην πόλη της Μυτιλήνης. Είναι μέσα στην παλιά πόλη, στο στενό της Κομνηνάκη, απο τα πιο γνωστά σημεία, σχεδόν παράλληλο με την Προκυμαία.
Ο χώρος είναι μικρός, οικείος και ζεστός, πλήρως τακτοποιημένος και τα τραπεζάκια προσεκτικά βαλμένα σε αποχρώσεις του κόκκινου. Ακόμα και ο κατάλογος. Τώρα μέσα στα Χριστούγεννα είναι ό,τι πρέπει. Η εξυπηρέτηση γίνεται απο μια κοπέλα, ευγενέστατη, πλήρως καταρτισμένη για το μενού, και για τα πάντα, βάζει κάτω και κοιτάζει επαγγελματίες του χώρου στα ίσα και επάξια. Ο σεφ, γιατί τον γνωρίσαμε για να του αποδώσουμε τα εύσημα, δεν κατάγεται απο το νησί, οπότε αν περιμένετε να γευτείτε κάτι τοπικό, δε θα τα καταφέρετε. Θα γευτείτε όμως καλή πρώτη ύλη αξιοποιημένη στο έπακρο.
Για πάμε λοιπόν να δούμε τι φάγαμε
Παρέα τριών με φοβερή όρεξη δοκιμάσαμε σαλάτα κοτόπουλο μοχίτο. Η σαλάτα περιείχε μεγάλα κομμάτια κοτόπουλου ψημένου βασισμένη σε πράσινα λαχανικά πασπαλισμένη με μια σως ελαφρώς γλυκίζουσα, εξ ού και το όνομα της. Για ορεκτικά δοκιμάσαμε ταρτάρμόσχου, αρκετό σε ποσότητα, το οποίο είχε και κουκουνάρι. Το μοσχάρι εξαιρετικά ψιλοκομμένο και τρομερά γευστικό. Αν μπορούσαμε να γλύψουμε το πιάτο θα το κάναμε με πολλή μεγάλη ευχαρίστηση. Φέτα ψητή με φύλλο κανταιφιού, εμένα δε με τρέλανε αλλά άρεσε στην παρέα. Τους το πάσαρα για να φάω ανενόχλητη το ταρτάρ. Ναι κάνω και τέτοια η κοιλιόδουλη!!!! Μοσχαράκι με πουρέ που ελαφρώς γλύκιζε. Τόσο το κρέας όσο και ο πουρές ήταν πολύ ωραία μαγειρεμένοι, που και αυτό το πιάτο παραδόθηκε σχεδόν καθαρό. Και για το τέλος, ένα απλό κοτόπουλο κοντοσούβλι, που αν έχεις μεράκι, ένα αδιάφορο πιάτο μπορείς να το αναδείξεις σε γκουρμέ επιλογή. Το κοτόπουλο ήταν φιλέτο μπούτι, οπότε μαλακό και ωραία ψημένο, το οποίο κείτονταν επάνω σε σαλάτα ταμπουλέ, αλλά σε ζεστή έκδοση. Εξαιρετικό απλά. Χωρίς φανφάρες.
Για το τέλος δοκιμάσαμε ένα υπέροχο γλυκό και ήπιαμε και κόκκινο ημίγλυκο, απο άλλο πλανήτη. Τύφλα να έχουν τα Λημνιά κρασιά, τα οποία παρεπιπτόντως λατρεύω. Πληρώσαμε κάπου γύρω στα 25 ευρώ το άτομο, ίσως και λιγότερο, αλλά κάπου εκεί υπολογίστε το άτομο, και φύγαμε σκασμένες και πολύ ευχαριστημένες.
Εννοείται προτείνεται. Και εννοείται θα ξανα πάμε. Να πάτε και εσείς!!!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Η Κόκκινη Πατάτα είναι μια πραγματικά εξαιρετική επιλογή στην πόλη της Μυτιλήνης. Είναι μέσα στην παλιά πόλη, στο στενό της Κομνηνάκη, απο τα πιο γνωστά σημεία, σχεδόν παράλληλο με την Προκυμαία.
Ο χώρος είναι μικρός, οικείος και ζεστός, πλήρως τακτοποιημένος και τα τραπεζάκια προσεκτικά βαλμένα σε αποχρώσεις του κόκκινου. Ακόμα και ο κατάλογος. Τώρα μέσα στα Χριστούγεννα είναι ό,τι πρέπει. Η εξυπηρέτηση γίνεται απο μια κοπέλα, ευγενέστατη, πλήρως καταρτισμένη για το μενού, και για τα πάντα, βάζει κάτω και κοιτάζει επαγγελματίες του χώρου στα ίσα και επάξια. Ο σεφ, γιατί τον γνωρίσαμε για να του αποδώσουμε τα εύσημα, δεν κατάγεται απο το νησί, οπότε αν περιμένετε να γευτείτε κάτι τοπικό, δε θα τα καταφέρετε. Θα γευτείτε όμως καλή πρώτη ύλη αξιοποιημένη στο έπακρο.
Για πάμε λοιπόν να δούμε τι φάγαμε
Παρέα τριών με φοβερή όρεξη δοκιμάσαμε σαλάτα κοτόπουλο μοχίτο. Η σαλάτα περιείχε μεγάλα κομμάτια κοτόπουλου ψημένου βασισμένη σε πράσινα λαχανικά πασπαλισμένη με μια σως ελαφρώς γλυκίζουσα, εξ ού και το όνομα της. Για ορεκτικά δοκιμάσαμε ταρτάρ μόσχου, αρκετό σε ποσότητα, το οποίο είχε και κουκουνάρι. Το μοσχάρι εξαιρετικά ψιλοκομμένο και τρομερά γευστικό. Αν μπορούσαμε να γλύψουμε το πιάτο θα το κάναμε με πολλή μεγάλη ευχαρίστηση. Φέτα ψητή με φύλλο κανταιφιού, εμένα δε με τρέλανε αλλά άρεσε στην παρέα. Τους το πάσαρα για να φάω ανενόχλητη το ταρτάρ. Ναι κάνω και τέτοια η κοιλιόδουλη!!!! Μοσχαράκι με πουρέ που ελαφρώς γλύκιζε. Τόσο το κρέας όσο και ο πουρές ήταν πολύ ωραία μαγειρεμένοι, που και αυτό το πιάτο παραδόθηκε σχεδόν καθαρό. Και για το τέλος, ένα απλό κοτόπουλο κοντοσούβλι, που αν έχεις μεράκι, ένα αδιάφορο πιάτο μπορείς να το αναδείξεις σε γκουρμέ επιλογή. Το κοτόπουλο ήταν φιλέτο μπούτι, οπότε μαλακό και ωραία ψημένο, το οποίο κείτονταν επάνω σε σαλάτα ταμπουλέ, αλλά σε ζεστή έκδοση. Εξαιρετικό απλά. Χωρίς φανφάρες.
Για το τέλος δοκιμάσαμε ένα υπέροχο γλυκό και ήπιαμε και κόκκινο ημίγλυκο, απο άλλο πλανήτη. Τύφλα να έχουν τα Λημνιά κρασιά, τα οποία παρεπιπτόντως λατρεύω. Πληρώσαμε κάπου γύρω στα 25 ευρώ το άτομο, ίσως και λιγότερο, αλλά κάπου εκεί υπολογίστε το άτομο, και φύγαμε σκασμένες και πολύ ευχαριστημένες.
Εννοείται προτείνεται. Και εννοείται θα ξανα πάμε. Να πάτε και εσείς!!!