Η γαστρονομική περιήγηση στη Θεσσαλονίκη κλείνει όπως της ταιριάζει: Δείπνο στο ιστορικό ΟΛΥΜΠΟΣ ΝΑΟΥΣΑ, που πρόσφατα τιμήθηκε με αστέρι Michelin. Πριν περάσει τα μαύρα χρόνια, που το υποχρέωσαν να αναστείλει τη λειτουργία του, το ΟΛΥΜΠΟΣ ΝΑΟΥΣΑ ήταν το ακριβό, αριστοκρατικό εστιατόριο στην παραλιακή λεωφόρο, όπου όλοι οι Θεσσαλονικείς ονειρεύονταν να φάνε κάποτε. Εγώ προσωπικά θυμάμαι να έχω φάει μόνο μία φορά εκεί, μαζί με τους συγχωρεμένους γονείς μου, για να γιορτάσουμε δεν θυμάμαι τι, στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Ευτυχώς εδώ και λίγα χρόνια το ΟΛΥΜΠΟΣ ΝΑΟΥΣΑ όχι μόνο αναστήθηκε, αλλά συστεγάζεται με ένα πάρα πολύ όμορφο πεντάστερο ξενοδοχείο, του οποίου είχα την τύχη να απολαύσω την φιλοξενία.
Αρκετά σας κούρασα, ας έρθουμε στο ψητό. Η κουζίνα του ΟΛΥΜΠΟΣ ΝΑΟΥΣΑ υπηρετεί και προβάλλει την ελληνική κουζίνα, χρησιμοποιώντας υλικά κυρίως από τον ελληνικό βορρά. Σε αντίθεση με τα αντίστοιχα αθηναϊκά εστιατόρια, εδώ δεν προσφέρεται menu degustation των 10 πιάτων, 30 γεύσεων και 100 παρασκευών. Ο κατάλογος χωρίζεται σε «σούπες» (1), «σαλάτες» (3), «ορεκτικά» (6), «ζυμαρικά» (2), «εντράδες» (3), «στα κάρβουνα» (5), «ψάρια» (3) και «γλυκά» (3). Απλός και, κατανοητός, σε κάθε πιάτο αναφέρονται όλα τα συστατικά. Το κερασάκι στην τούρτα είναι οι πραγματικά λογικές τιμές, τηρουμένων των αναλογιών προς την ποικιλία και ποιότητα των εδεσμάτων.
Ο χώρος θυμίζει παλιές εποχές, διακριτική πολυτέλεια ορατή και αισθητή παντού, έμπειρο και ευγενικό προσωπικό, όλα όπως πρέπει.
Ξεκινήσαμε με τη σαλάτα «Μπαχτσές στα κάρβουνα» (15 €), που έχει ως βάση μιλφέιγ ψητών λαχανικών, κρέμα ανεβατού Γρεβενών και τηγανιτή πιτούλα, με απόσταγμα μπριάμ και παλαιωμένο ξύδι Δράμας. Το ορεκτικό ήταν ένα ντολμάς θαλασσινών (17 €) με ρύζι, ψίχα από καβούρι και ζωμό ψαριών τυλιγμένα σε κατσαρό λάχανο.
Ως κύρια πιάτα πήραμε έναν αγιορείτικο μπακαλιάρο (28 €) με baby κολοκυθάκια, βουτυράτη σάλτσα, κρεμμύδι και μάραθο, και ένα τόνο Σποράδων στα κάρβουνα (27 €) με κρέμα από άγριες ρίζες και αυγοτάραχο, ένα ασυνήθιστο, νοστιμότατο, πραγματικά michelinάτο πιάτο.
Συνοδεύσαμε το δείπνο με ένα ποτήρι ροζέ Idylle D’ Achinos (2 x 10 €), που ταίριαξε απόλυτα με τις θαλασσινές γεύσεις, και κλείσαμε με ένα κιουνεφέ (12 €) ελαφρά αποδομημένο, με κανταΐφι βεβαίως, γιαούρτι με λευκή σοκολάτα και μια μπάλα παγωτό κανέλα πάνω σε χώμα από μέλι.
Ήταν ένα γεύμα άψογο, με το χέρι στην καρδιά σάς συνιστώ, όταν με το καλό βρεθείτε στη Σαλονίκη, να επιτρέψετε στον εαυτό σας αυτή τη γαστρονομική εμπειρία.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Η γαστρονομική περιήγηση στη Θεσσαλονίκη κλείνει όπως της ταιριάζει: Δείπνο στο ιστορικό ΟΛΥΜΠΟΣ ΝΑΟΥΣΑ, που πρόσφατα τιμήθηκε με αστέρι Michelin. Πριν περάσει τα μαύρα χρόνια, που το υποχρέωσαν να αναστείλει τη λειτουργία του, το ΟΛΥΜΠΟΣ ΝΑΟΥΣΑ ήταν το ακριβό, αριστοκρατικό εστιατόριο στην παραλιακή λεωφόρο, όπου όλοι οι Θεσσαλονικείς ονειρεύονταν να φάνε κάποτε. Εγώ προσωπικά θυμάμαι να έχω φάει μόνο μία φορά εκεί, μαζί με τους συγχωρεμένους γονείς μου, για να γιορτάσουμε δεν θυμάμαι τι, στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Ευτυχώς εδώ και λίγα χρόνια το ΟΛΥΜΠΟΣ ΝΑΟΥΣΑ όχι μόνο αναστήθηκε, αλλά συστεγάζεται με ένα πάρα πολύ όμορφο πεντάστερο ξενοδοχείο, του οποίου είχα την τύχη να απολαύσω την φιλοξενία.
Αρκετά σας κούρασα, ας έρθουμε στο ψητό. Η κουζίνα του ΟΛΥΜΠΟΣ ΝΑΟΥΣΑ υπηρετεί και προβάλλει την ελληνική κουζίνα, χρησιμοποιώντας υλικά κυρίως από τον ελληνικό βορρά. Σε αντίθεση με τα αντίστοιχα αθηναϊκά εστιατόρια, εδώ δεν προσφέρεται menu degustation των 10 πιάτων, 30 γεύσεων και 100 παρασκευών. Ο κατάλογος χωρίζεται σε «σούπες» (1), «σαλάτες» (3), «ορεκτικά» (6), «ζυμαρικά» (2), «εντράδες» (3), «στα κάρβουνα» (5), «ψάρια» (3) και «γλυκά» (3). Απλός και, κατανοητός, σε κάθε πιάτο αναφέρονται όλα τα συστατικά. Το κερασάκι στην τούρτα είναι οι πραγματικά λογικές τιμές, τηρουμένων των αναλογιών προς την ποικιλία και ποιότητα των εδεσμάτων.
Ο χώρος θυμίζει παλιές εποχές, διακριτική πολυτέλεια ορατή και αισθητή παντού, έμπειρο και ευγενικό προσωπικό, όλα όπως πρέπει.
Ξεκινήσαμε με τη σαλάτα «Μπαχτσές στα κάρβουνα» (15 €), που έχει ως βάση μιλφέιγ ψητών λαχανικών, κρέμα ανεβατού Γρεβενών και τηγανιτή πιτούλα, με απόσταγμα μπριάμ και παλαιωμένο ξύδι Δράμας. Το ορεκτικό ήταν ένα ντολμάς θαλασσινών (17 €) με ρύζι, ψίχα από καβούρι και ζωμό ψαριών τυλιγμένα σε κατσαρό λάχανο.
Ως κύρια πιάτα πήραμε έναν αγιορείτικο μπακαλιάρο (28 €) με baby κολοκυθάκια, βουτυράτη σάλτσα, κρεμμύδι και μάραθο, και ένα τόνο Σποράδων στα κάρβουνα (27 €) με κρέμα από άγριες ρίζες και αυγοτάραχο, ένα ασυνήθιστο, νοστιμότατο, πραγματικά michelinάτο πιάτο.
Συνοδεύσαμε το δείπνο με ένα ποτήρι ροζέ Idylle D’ Achinos (2 x 10 €), που ταίριαξε απόλυτα με τις θαλασσινές γεύσεις, και κλείσαμε με ένα κιουνεφέ (12 €) ελαφρά αποδομημένο, με κανταΐφι βεβαίως, γιαούρτι με λευκή σοκολάτα και μια μπάλα παγωτό κανέλα πάνω σε χώμα από μέλι.
Ήταν ένα γεύμα άψογο, με το χέρι στην καρδιά σάς συνιστώ, όταν με το καλό βρεθείτε στη Σαλονίκη, να επιτρέψετε στον εαυτό σας αυτή τη γαστρονομική εμπειρία.