Ψάχναμε μια μικρή εξόρμηση για την 28η Οκτωβρίου, όχι πολύ μακρινή, καταλήγοντας στη Νέα Μάκρη. Επιτέλους μια ολόκληρη μέρα ελεύθερη! Δεν ξεκινήσαμε πολύ πρωί, οπότε, φθάνοντας το μεσημεράκι, ψάξαμε και που θα γευματίσουμε, γεγονός που δεν το συνηθίζουμε το τελευταίο τρίμηνο. Αφού φάγαμε πόρτα από κρητικό εστιατόριο με το αμέσως επόμενο διαθέσιμο τραπέζι να είναι 3 ώρες αργότερα, θυμηθήκαμε το Χειμώνα – Καλοκαίρι.
Ο άνδρας των Food Destinations ήθελε πολλά χρόνια νωρίτερα να το επισκεφθεί για 2 λόγους. Ο πρώτος ήταν η στενή συγγενική σχέση των ιδιοκτητών με τον Στέλιο Παρλιάρο, οπότε αυτό οδηγεί και στον δεύτερο λόγο … τις πολλές επιλογές γλυκών! Τηλεφωνήσαμε, βρήκαμε τραπέζι και σε 15-20 λεπτά βρεθήκαμε εκεί!
Για την περιοχή δεν γνωρίζουμε πολλά, όμως θα βρείτε να παρκάρετε σχετικά κοντά και ίσως χρειαστεί να περπατήσετε για 2-3 λεπτά. Η κράτηση ίσως δεν ήταν απαραίτητη γιατί υπήρχαν αρκετές παρέες αλλά όχι 100% πληρότητα. Λειτούργησαν επαγγελματικά σε αυτο το κομμάτι όμως και δεν τους κατηγορούμε για αυτό.
Υπάρχει εσωτερικός χώρος, όμορφος για τον χειμώνα που μοιάζει ζεστός και φιλόξενος, ενώ ο εξωτερικός είναι με χαλίκι ή πλαστικό πράσινο τάπητα, στεγασμένος αλλά όχι ενιαίος. Συνδυάζουν τα πάντα και για όλες τις περιστάσεις, κανείς δεν θα μείνει παραπονεμένος.
Το κατάστημα αυτοπροσδιορίζεται ως μεσογειακής και πολίτικης κουζίνας. Πάρα πολλές επιλογές, με ξεχωριστό κατάλογο έξτρα επιλογών για την 28ή Οκτωβρίου. Δεν θα αναφερθούμε στο πλήθος επιλογών, θα πούμε ότι υπάρχουν θαλασσινά, κρεατικά, μαγειρευτά και μεζεδάκια.
Ξεκινήσαμε με αχνιστό ζυμωτό ψωμί συνοδευόμενο από 2 μπολάκια, ένα με ελαιόλαδο-ξύδι και ένα λευκού χρώματος, αρωματισμένου βουτύρου με κόκκους ροζ πιπεριού. Νοστιμότατο ψωμάκι, τιμολογήθηκε στα 3.2 ευρώ.
Μοιραστήκαμε μια κολοκυθόσουπα βελουτέ από κόκκινη κολοκύθα σε 2 μικρά σκεύη, στα 8.5 ευρώ. Νόστιμη αν και απλή σε εκτέλεση, χωρίς πολλά υλικά. Ακόμη και λίγα κομμάτια κρουτόν θα προσέδιδαν λίγη περισσότερη ένταση, πολλώ δε μάλλον κάποιο έξτρα υλικό, για παράδειγμα ηλιόσπορος.
Συνεχίσαμε με κιμαδοπιτάκια ελαφρά πικάντικα, στα 7.8 ευρώ, από τα έξτρα πιάτα ημέρας. 4 μικρά τεμάχια σε μήκος δακτύλου, αρκετά τραγανά χωρίς λαδίλα, με υφή σαν σπρινγκ ρολς. Επιβεβαίωσαν τον χαρακτηρισμό τους ως καυτερά αλλά συνοδεύονταν από ένα μπολάκι αρωματισμένο γιαούρτι ώστε να περιοριστεί η αψάδα τους. Ζουμερός και νόστιμος κιμάς.
Η δεύτερη πίτα της ημέρας που επιλέξαμε ήταν η στριφτή χωριάτικη πίτα με κίτρινα τυριά, στα 9.5 ευρώ. Ωραίο τραγανό και χρυσαφένιο φύλλο σε σχήμα σαλίγκαρου και αρκετή γέμιση που ξεχείλιζε όταν την κόβαμε με το πιρούνι. Το πιάτο που απολαύσαμε περισσότερο λόγω πληθωρικότητας τυριών!
Τελευταία επιλογή, ήταν από την κατηγορία των μαγειρευτών, πιο συγκεκριμένα το χουνκιάρ μπεγεντί, στα 14.5 ευρώ. Δεν ήταν και το καλύτερο που έχουμε δοκιμάσει, σίγουρα όμως δεν ήταν και κακό. Μαλακό κρέας, γευστική σάλτσα αλλά ο πουρές λίγο προκάτ, σα να μην ήταν τόσο περιποιημένος. Η ποσότητα μέτρια χωρίς να μας αφήνει πάντως νηστικούς.
Συνοδεύσαμε το γεύμα μας με γυάλινο μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό Ζαγόρι (2.2 ευρώ) και 250 μμ ροζέ ημίγλυκο Μοσχάτου Τυρνάβου, στα 3.25 ευρώ.
Και φτάνουμε στο παρασύνθημα, τα γλυκά. Περίπου 15 στάνταρ επιλογές συν 8 ακόμη για τη συγκεκριμένη ημέρα. Κρατήσαμε χώρο για 2 επιλογές με πρώτη την Caramelia, στα 7.5 ευρώ. Αναγράφεται ως μους σοκολάτας με υγρή βάση από φιστίκι Αιγίνης και κρέμα καραμέλας με αλάτι. Πολύ ωραία βουτυρένια καραμέλα στην κορυφή, η μους σε μπέρδευε σα να μην ξέρεις τι γεύση έχει. Το στοιχείο με το φιστίκι Αιγίνης υπήρχε στο κέντρο του γλυκού, όμως όλα επικαλύπτονταν από τη μους.
Το δεύτερο γλυκό ήταν το παρφέ πραλίνας με κροκάν πραλίνας σε σεμιφρέντο. Ευπαρουσίαστο, σαν ένας μικρός πύργος, πολλά στοιχεία που όμως είχαν συνοχή μεταξύ τους με πιο πλούσια την πραλίνα που γινόταν αρκετά αισθητή και συνδυαζόταν με τα κομμάτια μπισκότου. Κοστολογήθηκε στα 11 ευρώ, τιμή που δεν γνωρίζαμε εκ των προτέρων, μιας και όλα τα γλυκά για την περίσταση της ημέρας δεν είχαν τιμές. Το επιλέξαμε εν γνώση μας όμως και δεν ήταν αυτό το μεγαλύτερο φάουλ …
Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν στην εξυπηρέτηση. Προφανώς λόγω ημέρας η κίνηση θα ήταν αυξημένη, μετρήσαμε 4 τουλάχιστον σερβιτόρους που όμως δεν φάνηκαν αρκετοί. Δεν δυσκολευτήκαμε τόσο στην παραγγελία, αν και χρειάστηκε κάποια ώρα, περισσότερο ψάχναμε να παραγγείλουμε τα γλυκά και να πληρώσουμε τον λογαριασμό στο τέλος. Οι πελάτες αποχωρούσαν χωρίς να μαζεύονται τα τραπέζια γρήγορα ώστε να ετοιμαστούν για τους επόμενους (πιθανούς) πελατες. Τελικά, αναγκαστήκαμε να πάμε μέσα να πληρώσουμε μόνοι γιατί άρχιζε να πέφτει το φως της ημέρας και κάναμε την αναφορά μας με ευγενικό τρόπο στην υπεύθυνη. Κατανόησε τις παρατηρήσεις μας με τον ίδιο ευγενικό τρόπο και αποχωρήσαμε.
Παρά το φάουλ της εξυπηρέτησης, κρατάμε τις όμορφες στιγμές και γιατί όχι, αν βρεθούμε ξανά στην περιοχή δεν θα διστάσουμε να κάνουμε νέα επίσκεψη.
Συνολικό κόστος: 67-68 ευρώ, ΟΚ για κατάστημα της κατηγορίας των 30 ευρώ, σίγουρα θα μπορούσε όμως να είναι και ελαφρώς οικονομικότερο.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Ψάχναμε μια μικρή εξόρμηση για την 28η Οκτωβρίου, όχι πολύ μακρινή, καταλήγοντας στη Νέα Μάκρη. Επιτέλους μια ολόκληρη μέρα ελεύθερη! Δεν ξεκινήσαμε πολύ πρωί, οπότε, φθάνοντας το μεσημεράκι, ψάξαμε και που θα γευματίσουμε, γεγονός που δεν το συνηθίζουμε το τελευταίο τρίμηνο. Αφού φάγαμε πόρτα από κρητικό εστιατόριο με το αμέσως επόμενο διαθέσιμο τραπέζι να είναι 3 ώρες αργότερα, θυμηθήκαμε το Χειμώνα – Καλοκαίρι.
Ο άνδρας των Food Destinations ήθελε πολλά χρόνια νωρίτερα να το επισκεφθεί για 2 λόγους. Ο πρώτος ήταν η στενή συγγενική σχέση των ιδιοκτητών με τον Στέλιο Παρλιάρο, οπότε αυτό οδηγεί και στον δεύτερο λόγο … τις πολλές επιλογές γλυκών! Τηλεφωνήσαμε, βρήκαμε τραπέζι και σε 15-20 λεπτά βρεθήκαμε εκεί!
Για την περιοχή δεν γνωρίζουμε πολλά, όμως θα βρείτε να παρκάρετε σχετικά κοντά και ίσως χρειαστεί να περπατήσετε για 2-3 λεπτά. Η κράτηση ίσως δεν ήταν απαραίτητη γιατί υπήρχαν αρκετές παρέες αλλά όχι 100% πληρότητα. Λειτούργησαν επαγγελματικά σε αυτο το κομμάτι όμως και δεν τους κατηγορούμε για αυτό.
Υπάρχει εσωτερικός χώρος, όμορφος για τον χειμώνα που μοιάζει ζεστός και φιλόξενος, ενώ ο εξωτερικός είναι με χαλίκι ή πλαστικό πράσινο τάπητα, στεγασμένος αλλά όχι ενιαίος. Συνδυάζουν τα πάντα και για όλες τις περιστάσεις, κανείς δεν θα μείνει παραπονεμένος.
Το κατάστημα αυτοπροσδιορίζεται ως μεσογειακής και πολίτικης κουζίνας. Πάρα πολλές επιλογές, με ξεχωριστό κατάλογο έξτρα επιλογών για την 28ή Οκτωβρίου. Δεν θα αναφερθούμε στο πλήθος επιλογών, θα πούμε ότι υπάρχουν θαλασσινά, κρεατικά, μαγειρευτά και μεζεδάκια.
Ξεκινήσαμε με αχνιστό ζυμωτό ψωμί συνοδευόμενο από 2 μπολάκια, ένα με ελαιόλαδο-ξύδι και ένα λευκού χρώματος, αρωματισμένου βουτύρου με κόκκους ροζ πιπεριού. Νοστιμότατο ψωμάκι, τιμολογήθηκε στα 3.2 ευρώ.
Μοιραστήκαμε μια κολοκυθόσουπα βελουτέ από κόκκινη κολοκύθα σε 2 μικρά σκεύη, στα 8.5 ευρώ. Νόστιμη αν και απλή σε εκτέλεση, χωρίς πολλά υλικά. Ακόμη και λίγα κομμάτια κρουτόν θα προσέδιδαν λίγη περισσότερη ένταση, πολλώ δε μάλλον κάποιο έξτρα υλικό, για παράδειγμα ηλιόσπορος.
Συνεχίσαμε με κιμαδοπιτάκια ελαφρά πικάντικα, στα 7.8 ευρώ, από τα έξτρα πιάτα ημέρας. 4 μικρά τεμάχια σε μήκος δακτύλου, αρκετά τραγανά χωρίς λαδίλα, με υφή σαν σπρινγκ ρολς. Επιβεβαίωσαν τον χαρακτηρισμό τους ως καυτερά αλλά συνοδεύονταν από ένα μπολάκι αρωματισμένο γιαούρτι ώστε να περιοριστεί η αψάδα τους. Ζουμερός και νόστιμος κιμάς.
Η δεύτερη πίτα της ημέρας που επιλέξαμε ήταν η στριφτή χωριάτικη πίτα με κίτρινα τυριά, στα 9.5 ευρώ. Ωραίο τραγανό και χρυσαφένιο φύλλο σε σχήμα σαλίγκαρου και αρκετή γέμιση που ξεχείλιζε όταν την κόβαμε με το πιρούνι. Το πιάτο που απολαύσαμε περισσότερο λόγω πληθωρικότητας τυριών!
Τελευταία επιλογή, ήταν από την κατηγορία των μαγειρευτών, πιο συγκεκριμένα το χουνκιάρ μπεγεντί, στα 14.5 ευρώ. Δεν ήταν και το καλύτερο που έχουμε δοκιμάσει, σίγουρα όμως δεν ήταν και κακό. Μαλακό κρέας, γευστική σάλτσα αλλά ο πουρές λίγο προκάτ, σα να μην ήταν τόσο περιποιημένος. Η ποσότητα μέτρια χωρίς να μας αφήνει πάντως νηστικούς.
Συνοδεύσαμε το γεύμα μας με γυάλινο μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό Ζαγόρι (2.2 ευρώ) και 250 μμ ροζέ ημίγλυκο Μοσχάτου Τυρνάβου, στα 3.25 ευρώ.
Και φτάνουμε στο παρασύνθημα, τα γλυκά. Περίπου 15 στάνταρ επιλογές συν 8 ακόμη για τη συγκεκριμένη ημέρα. Κρατήσαμε χώρο για 2 επιλογές με πρώτη την Caramelia, στα 7.5 ευρώ. Αναγράφεται ως μους σοκολάτας με υγρή βάση από φιστίκι Αιγίνης και κρέμα καραμέλας με αλάτι. Πολύ ωραία βουτυρένια καραμέλα στην κορυφή, η μους σε μπέρδευε σα να μην ξέρεις τι γεύση έχει. Το στοιχείο με το φιστίκι Αιγίνης υπήρχε στο κέντρο του γλυκού, όμως όλα επικαλύπτονταν από τη μους.
Το δεύτερο γλυκό ήταν το παρφέ πραλίνας με κροκάν πραλίνας σε σεμιφρέντο. Ευπαρουσίαστο, σαν ένας μικρός πύργος, πολλά στοιχεία που όμως είχαν συνοχή μεταξύ τους με πιο πλούσια την πραλίνα που γινόταν αρκετά αισθητή και συνδυαζόταν με τα κομμάτια μπισκότου. Κοστολογήθηκε στα 11 ευρώ, τιμή που δεν γνωρίζαμε εκ των προτέρων, μιας και όλα τα γλυκά για την περίσταση της ημέρας δεν είχαν τιμές. Το επιλέξαμε εν γνώση μας όμως και δεν ήταν αυτό το μεγαλύτερο φάουλ …
Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν στην εξυπηρέτηση. Προφανώς λόγω ημέρας η κίνηση θα ήταν αυξημένη, μετρήσαμε 4 τουλάχιστον σερβιτόρους που όμως δεν φάνηκαν αρκετοί. Δεν δυσκολευτήκαμε τόσο στην παραγγελία, αν και χρειάστηκε κάποια ώρα, περισσότερο ψάχναμε να παραγγείλουμε τα γλυκά και να πληρώσουμε τον λογαριασμό στο τέλος. Οι πελάτες αποχωρούσαν χωρίς να μαζεύονται τα τραπέζια γρήγορα ώστε να ετοιμαστούν για τους επόμενους (πιθανούς) πελατες. Τελικά, αναγκαστήκαμε να πάμε μέσα να πληρώσουμε μόνοι γιατί άρχιζε να πέφτει το φως της ημέρας και κάναμε την αναφορά μας με ευγενικό τρόπο στην υπεύθυνη. Κατανόησε τις παρατηρήσεις μας με τον ίδιο ευγενικό τρόπο και αποχωρήσαμε.
Παρά το φάουλ της εξυπηρέτησης, κρατάμε τις όμορφες στιγμές και γιατί όχι, αν βρεθούμε ξανά στην περιοχή δεν θα διστάσουμε να κάνουμε νέα επίσκεψη.
Συνολικό κόστος: 67-68 ευρώ, ΟΚ για κατάστημα της κατηγορίας των 30 ευρώ, σίγουρα θα μπορούσε όμως να είναι και ελαφρώς οικονομικότερο.