Γυρίζοντας τα στενάκια της πόλης και ψάχνοντας νέα μέρη, νέες γεύσεις και νέες εμπειρίες κατέληξα σε αυτό το μαγαζί γωνία με σεβασμό στην πρώτη ύλη –όπου χρησιμοποιεί πρώτη ύλη- ωραίο εξωτερικό χώρο, ευγενική και γρήγορη εξυπηρέτηση, περιορισμένα –όπως τα περισσότερα- αποστάγματα και κοντινό χώρο λατρείας για προσευχή και εξομολόγηση προ ή μετά των αποσταγμάτων.
Θα μπορούσε η κριτική να τελειώσει εδώ, αφού οι περισσότεροι καλύπτονται με 5 σειρές, αλλά θα εμβαθύνω για τους άλλους που αρέσκονται στα μεγάλα κείμενα. Και σήμερα θα μπω στο πετσί του ‘’Γαλανού’’ με μπερδεμένες σκέψεις, αλλά κρατώντας την ουσία.
Μεσημέρι καθημερινής, μας πήρε απόγευμα βέβαια, παρέα 6 νοματαίων με κοινά μουσικά γούστα και όλα τα υπόλοιπα γούστα διαφορετικά, καθίσαμε σε ένα ευρύχωρο τραπέζι να απολαύσουμε τον χειμωνιάτικο ήλιο μαζί με λευκό νερό που καίει. Για κάποιο λόγο, ενώ σε καθημερινή βάση τα αυτοκίνητα αποφεύγουν το πλακόστρωτο μπροστά από το μαγαζί, τα αυτοκίνητα που πέρασαν τη συγκεκριμένη μέρα ήταν αρκετά και μας χάλασαν τη διάθεση. Προσωπικά βέβαια χαλάστηκα και με την περιορισμένη λίστα αποσταγμάτων, οπότε αναγκάστηκα να καταλήξω στο κλασσικό τετράγωνο μπουκάλι, αρκετά υπερτιμημένο για τα γούστα μου.
Απίθανη η φάβα με τα καραμελωμένα κρεμμύδια και την πάπρικα σε ταξίδευε ευχάριστα σε άλλες πολιτείες, πολύ ωραία σκέψη το χταπόδι στη λαδόκολλα, σωστά μαγειρεμένο αλλά κολυμπούσε στο ζουμί του και έχανε σε γεύση, εξαιρετικό το σαγανάκι με τις γαρίδες, πλούσιο σε γαρίδες και αρώματα –η φέτα είναι μοναδική και πάει με όλα-, ζουμεροί και αφράτοι οι κολοκυθοκεφτέδες, της στιγμής η πατατοσαλάτα, ζεστή και χωρίς πολλά καλούδια κρατούσε επίπεδο, νόστιμο αν και ετοιματζίδικο το τζιμένι –παστουρμάς ψαριού- όπου το βρείτε ζητείστε το.
Ωραία ψημένη η τσιπούρα ‘’πεταλούδα’’ ‘όπως και το σαγανάκι αλλά 2 τσιπουρίτσες και 2 σαγανάκια για 6 άτομα με το τσίπουρο να ρέει άφθονο καταλαβαίνετε ότι έγινε η σφαγή του Δράμαλη. Ευτυχώς οι καραβίδες ήρθαν 6, αλλά τι τα θες, ο παπάς της Μεταμόρφωσης λιποθύμησε από τη μυρωδιά της αμμωνίας. Μας χάλασε για λίγο το κέφι αλλά μας το επανέφεραν τα στρείδια με το λεμονάκι. Ακολουθώντας το moto ‘’ότι κινείται τρώγεται’’ αφήσαμε μόνο τα όστρακα στο πιάτο και συνεχίσαμε με ένα καλομαγειρεμένο θράψαλο και για εμάς που ήμαστε του μανιταριού, μανιταράκια νόστιμα με σάλτσα μουστάρδας. Θα μπορούσαν βέβαια να ήταν πλευρώτους αλλά. Μεζές 80s, ‘’lost in the night’’ και Χαριτοδιπλωμενος. Αυγά μπακαλιάρου στη συνέχεια ένα ιδιαίτερος πιάτο που ή τρως ή δεν τρως οπότε καλό είναι να γίνεται ερώτηση πριν έρθει στο τραπέζι ο συγκεκριμένος μεζές διότι, σε εμάς έμεινε σχεδόν άθικτος. Η συνοδεία της σκορδαλιάς φούστα μπλούζα με τον μπακαλιάρο, η συγκεκριμένη βέβαια αδιάφορη.Τα παστά με το τουρσί της πρώτης γύρας ασχολίαστα όπως και το κλασσικό πιάτο με το κρεμμύδι και το καμουφλαρισμένο ψάρι. Τέλος, αγγούρι ντομάτα και λάχανο στα περισσότερα πιάτα πλέον θεωρείται περιττό για μαγαζί που δεν είναι τουριστικό και θέλει να κρατήσει επίπεδο.
Οι τιμές, κλασσικά οι ίδιες παντού, οπότε δεν υπάρχει λόγος σχολιασμού. Χορτάτοι θα φύγετε σίγουρα ούτε αυτό επιδέχεται αμφισβήτησης, άσχετο αν εγώ γκρινιάζω.
Φεύγοντας και ανάβοντας και ένα κερί στη Μεταμόρφωση ήμουν με την απορία: Θα ξαναπάω;Νομίζω είναι η πρώτη φορά που δεν μπορώ να προτείνω ή όχι, οπότε στην κρίση του καθενός διαβάζοντας να κάνει ό,τι τον φωτίσει ο Θεός.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Γυρίζοντας τα στενάκια της πόλης και ψάχνοντας νέα μέρη, νέες γεύσεις και νέες εμπειρίες κατέληξα σε αυτό το μαγαζί γωνία με σεβασμό στην πρώτη ύλη –όπου χρησιμοποιεί πρώτη ύλη- ωραίο εξωτερικό χώρο, ευγενική και γρήγορη εξυπηρέτηση, περιορισμένα –όπως τα περισσότερα- αποστάγματα και κοντινό χώρο λατρείας για προσευχή και εξομολόγηση προ ή μετά των αποσταγμάτων.
Θα μπορούσε η κριτική να τελειώσει εδώ, αφού οι περισσότεροι καλύπτονται με 5 σειρές, αλλά θα εμβαθύνω για τους άλλους που αρέσκονται στα μεγάλα κείμενα. Και σήμερα θα μπω στο πετσί του ‘’Γαλανού’’ με μπερδεμένες σκέψεις, αλλά κρατώντας την ουσία.
Μεσημέρι καθημερινής, μας πήρε απόγευμα βέβαια, παρέα 6 νοματαίων με κοινά μουσικά γούστα και όλα τα υπόλοιπα γούστα διαφορετικά, καθίσαμε σε ένα ευρύχωρο τραπέζι να απολαύσουμε τον χειμωνιάτικο ήλιο μαζί με λευκό νερό που καίει. Για κάποιο λόγο, ενώ σε καθημερινή βάση τα αυτοκίνητα αποφεύγουν το πλακόστρωτο μπροστά από το μαγαζί, τα αυτοκίνητα που πέρασαν τη συγκεκριμένη μέρα ήταν αρκετά και μας χάλασαν τη διάθεση. Προσωπικά βέβαια χαλάστηκα και με την περιορισμένη λίστα αποσταγμάτων, οπότε αναγκάστηκα να καταλήξω στο κλασσικό τετράγωνο μπουκάλι, αρκετά υπερτιμημένο για τα γούστα μου.
Απίθανη η φάβα με τα καραμελωμένα κρεμμύδια και την πάπρικα σε ταξίδευε ευχάριστα σε άλλες πολιτείες, πολύ ωραία σκέψη το χταπόδι στη λαδόκολλα, σωστά μαγειρεμένο αλλά κολυμπούσε στο ζουμί του και έχανε σε γεύση, εξαιρετικό το σαγανάκι με τις γαρίδες, πλούσιο σε γαρίδες και αρώματα –η φέτα είναι μοναδική και πάει με όλα-, ζουμεροί και αφράτοι οι κολοκυθοκεφτέδες, της στιγμής η πατατοσαλάτα, ζεστή και χωρίς πολλά καλούδια κρατούσε επίπεδο, νόστιμο αν και ετοιματζίδικο το τζιμένι –παστουρμάς ψαριού- όπου το βρείτε ζητείστε το.
Ωραία ψημένη η τσιπούρα ‘’πεταλούδα’’ ‘όπως και το σαγανάκι αλλά 2 τσιπουρίτσες και 2 σαγανάκια για 6 άτομα με το τσίπουρο να ρέει άφθονο καταλαβαίνετε ότι έγινε η σφαγή του Δράμαλη. Ευτυχώς οι καραβίδες ήρθαν 6, αλλά τι τα θες, ο παπάς της Μεταμόρφωσης λιποθύμησε από τη μυρωδιά της αμμωνίας. Μας χάλασε για λίγο το κέφι αλλά μας το επανέφεραν τα στρείδια με το λεμονάκι. Ακολουθώντας το moto ‘’ότι κινείται τρώγεται’’ αφήσαμε μόνο τα όστρακα στο πιάτο και συνεχίσαμε με ένα καλομαγειρεμένο θράψαλο και για εμάς που ήμαστε του μανιταριού, μανιταράκια νόστιμα με σάλτσα μουστάρδας. Θα μπορούσαν βέβαια να ήταν πλευρώτους αλλά. Μεζές 80s, ‘’lost in the night’’ και Χαριτοδιπλωμενος.
Αυγά μπακαλιάρου στη συνέχεια ένα ιδιαίτερος πιάτο που ή τρως ή δεν τρως οπότε καλό είναι να γίνεται ερώτηση πριν έρθει στο τραπέζι ο συγκεκριμένος μεζές διότι, σε εμάς έμεινε σχεδόν άθικτος. Η συνοδεία της σκορδαλιάς φούστα μπλούζα με τον μπακαλιάρο, η συγκεκριμένη βέβαια αδιάφορη.Τα παστά με το τουρσί της πρώτης γύρας ασχολίαστα όπως και το κλασσικό πιάτο με το κρεμμύδι και το καμουφλαρισμένο ψάρι.
Τέλος, αγγούρι ντομάτα και λάχανο στα περισσότερα πιάτα πλέον θεωρείται περιττό για μαγαζί που δεν είναι τουριστικό και θέλει να κρατήσει επίπεδο.
Οι τιμές, κλασσικά οι ίδιες παντού, οπότε δεν υπάρχει λόγος σχολιασμού. Χορτάτοι θα φύγετε σίγουρα ούτε αυτό επιδέχεται αμφισβήτησης, άσχετο αν εγώ γκρινιάζω.
Φεύγοντας και ανάβοντας και ένα κερί στη Μεταμόρφωση ήμουν με την απορία: Θα ξαναπάω;Νομίζω είναι η πρώτη φορά που δεν μπορώ να προτείνω ή όχι, οπότε στην κρίση του καθενός διαβάζοντας να κάνει ό,τι τον φωτίσει ο Θεός.