Στα στενάκια της πόλης που ζει και αναπνέει με το ‘’λευκό απόσταγμα’’, εδώ και λίγο καιρό άνοιξε τα φτερά του ‘’ο Γιομισταράς’’. Η θέση γνωστή για τους παλιούς, εκεί που τα προηγούμενα χρόνια εξυπηρετούσε τους πελάτες ο ‘’Διονύσης’’.
Ωραίος ο εσωτερικός διάκοσμος στο μικρό, αλλά όμορφο εσωτερικό, εξαιρετικός ο χώρος έξω, διότι αν δεν καθίσεις σε στενάκι πόλης να ακούς το βζουβζούνισμα των γύρω τραπεζιών αλλά και να νιώσεις την ανάσα των περαστικών, έχεις χάσει πολλά… Λέω εγώ τώρα.
Τις γιορτινές λοιπόν μέρες, μετά την καθιερωμένη βόλτα για ψώνια στην αγορά της πόλης, είπαμε 3 φίλοι που λέμε αρκετά μυστικά μεταξύ μας, να ψιλοτσιμπήσουμε συνοδεία λευκού αποστάγματος άνευ. Στην πορεία γίναμε πέντε, τα κεράσματα έδιναν και έπαιρναν, οι μεζέδες αυξάνονταν και στο τέλος φύγαμε και αργά και φουσκωμένοι!!!Διότι όταν ξεκινάς με μόστρα και το περιεχόμενο είναι φρουτώδες, δροσερό, ελαφρύ και εύγευστο με εξαιρετική επίγευση δεν μπορείς να σταματήσεις. Η πρώτη γύρα που σε βάζει στο κλίμα περιέχει τα πάντα.
Από νόστιμη, ζεστή πατατοσαλάτα με κάπαρη και κρεμμυδάκι στην κορυφή, γευστικές μεγάλες γαρίδες στα κάρβουνα, κλασσικό λάχανο, καλό αλλά λίγο παστό με ελίτσες, χταπόδι ριγανάτο που έλιωνε στο στόμα, γοπάκια άψογα τηγανισμένα και ένα πιάτο που για μένα αν και απλό έκανε την διαφορά: ο παλιός παραδοσιακός μεζές του τσίπουρου, αυγό ντομάτα αγγούρι, ελιές και γραβιέρα!!!Συνεχίσαμε με σουπιά κοκκινιστή με κρεμμύδι και πιπεριά ψιλοκομμένα, καραβίδες νοστιμότατες και κυρίως φρέσκες, γίγαντες για βούτες στη ντοματένια σάλτσα, μπρουσκετούλες ελαφρά αρωματισμένες με λάδι, πάνω στις οποίες είχαν ξαπλώσει σαρδέλες μαριναρισμένες και πιπεριές Φλωρίνης με μαϊντανό και τέλος εξαίρετο αφρό ταραμά με κυβάκια ντομάτας και σκόνη από χαρούπι. Τελειώσαμε, αν και ήδη είχαμε φουσκώσει, με γαύρο σωστά τηγανισμένο με σκορδαλιά, νόστιμο μυδοπίλαφο, ψητή και βουτυράτη πατάτα, μελιτζάνα με ελαφριά τυροκαυτερή στο πήλινο, τσιπούρα πελαγίσια ανοιγμένη ως πετάλι, φρέσκο θραψαλάκι και απίθανη, ναι απίθανη τηγανιά τόνου!!! Ήταν το καλύτερο για κλείσιμο αφού φύγαμε με την επίγευση του τόνου.Δεν έχω να πω τίποτα για τους μεζέδες.
Ήρθαν στη σωστή σειρά, εξαιρετική η παρασκευή και η παράθεσή τους, δεν χρειάστηκε σε καμία περίπτωση να ψάξουμε σερβιτόρο για τυχόν καθυστερήσεις ή για πιάτα που δεν ήρθαν στο τραπέζι, πράγμα που σημαίνει ότι η κουζίνα σε ώρα αιχμής λειτουργούσε άψογα.
Η τιμή της μόστρας χωρίς να είναι υπερβολικά υψηλή, θα μπορούσε να είναι λίγο χαμηλότερη.
Τελευταία άφησα την συμπεριφορά του προσωπικού. Μέρες γιορτινές, ώρες αιχμής, μπορώ να καταλάβω τα πάντα. Αλλά τα όποια νεύρα και άγχη, θα πρέπει να μένουν στο προσωπικό του μαγαζιού και όχι να μεταφέρονται στον πελάτη. Θεωρήσαμε ότι ήταν λόγω του κόσμου και δεν χαλάσαμε το κέφι μας.
Πιστεύω ότι ‘’ο Γιομισταράς’’ ήρθε για να μείνει, έχοντας όλα τα συστατικά της επιτυχίας και βαδίζοντας σε σωστά μονοπάτια. Ο χρόνος θα δείξει.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Στα στενάκια της πόλης που ζει και αναπνέει με το ‘’λευκό απόσταγμα’’, εδώ και λίγο καιρό άνοιξε τα φτερά του ‘’ο Γιομισταράς’’. Η θέση γνωστή για τους παλιούς, εκεί που τα προηγούμενα χρόνια εξυπηρετούσε τους πελάτες ο ‘’Διονύσης’’.
Ωραίος ο εσωτερικός διάκοσμος στο μικρό, αλλά όμορφο εσωτερικό, εξαιρετικός ο χώρος έξω, διότι αν δεν καθίσεις σε στενάκι πόλης να ακούς το βζουβζούνισμα των γύρω τραπεζιών αλλά και να νιώσεις την ανάσα των περαστικών, έχεις χάσει πολλά… Λέω εγώ τώρα.
Τις γιορτινές λοιπόν μέρες, μετά την καθιερωμένη βόλτα για ψώνια στην αγορά της πόλης, είπαμε 3 φίλοι που λέμε αρκετά μυστικά μεταξύ μας, να ψιλοτσιμπήσουμε συνοδεία λευκού αποστάγματος άνευ. Στην πορεία γίναμε πέντε, τα κεράσματα έδιναν και έπαιρναν, οι μεζέδες αυξάνονταν και στο τέλος φύγαμε και αργά και φουσκωμένοι!!!Διότι όταν ξεκινάς με μόστρα και το περιεχόμενο είναι φρουτώδες, δροσερό, ελαφρύ και εύγευστο με εξαιρετική επίγευση δεν μπορείς να σταματήσεις. Η πρώτη γύρα που σε βάζει στο κλίμα περιέχει τα πάντα.
Από νόστιμη, ζεστή πατατοσαλάτα με κάπαρη και κρεμμυδάκι στην κορυφή, γευστικές μεγάλες γαρίδες στα κάρβουνα, κλασσικό λάχανο, καλό αλλά λίγο παστό με ελίτσες, χταπόδι ριγανάτο που έλιωνε στο στόμα, γοπάκια άψογα τηγανισμένα και ένα πιάτο που για μένα αν και απλό έκανε την διαφορά: ο παλιός παραδοσιακός μεζές του τσίπουρου, αυγό ντομάτα αγγούρι, ελιές και γραβιέρα!!!Συνεχίσαμε με σουπιά κοκκινιστή με κρεμμύδι και πιπεριά ψιλοκομμένα, καραβίδες νοστιμότατες και κυρίως φρέσκες, γίγαντες για βούτες στη ντοματένια σάλτσα, μπρουσκετούλες ελαφρά αρωματισμένες με λάδι, πάνω στις οποίες είχαν ξαπλώσει σαρδέλες μαριναρισμένες και πιπεριές Φλωρίνης με μαϊντανό και τέλος εξαίρετο αφρό ταραμά με κυβάκια ντομάτας και σκόνη από χαρούπι. Τελειώσαμε, αν και ήδη είχαμε φουσκώσει, με γαύρο σωστά τηγανισμένο με σκορδαλιά, νόστιμο μυδοπίλαφο, ψητή και βουτυράτη πατάτα, μελιτζάνα με ελαφριά τυροκαυτερή στο πήλινο, τσιπούρα πελαγίσια ανοιγμένη ως πετάλι, φρέσκο θραψαλάκι και απίθανη, ναι απίθανη τηγανιά τόνου!!! Ήταν το καλύτερο για κλείσιμο αφού φύγαμε με την επίγευση του τόνου.Δεν έχω να πω τίποτα για τους μεζέδες.
Ήρθαν στη σωστή σειρά, εξαιρετική η παρασκευή και η παράθεσή τους, δεν χρειάστηκε σε καμία περίπτωση να ψάξουμε σερβιτόρο για τυχόν καθυστερήσεις ή για πιάτα που δεν ήρθαν στο τραπέζι, πράγμα που σημαίνει ότι η κουζίνα σε ώρα αιχμής λειτουργούσε άψογα.
Η τιμή της μόστρας χωρίς να είναι υπερβολικά υψηλή, θα μπορούσε να είναι λίγο χαμηλότερη.
Τελευταία άφησα την συμπεριφορά του προσωπικού. Μέρες γιορτινές, ώρες αιχμής, μπορώ να καταλάβω τα πάντα. Αλλά τα όποια νεύρα και άγχη, θα πρέπει να μένουν στο προσωπικό του μαγαζιού και όχι να μεταφέρονται στον πελάτη. Θεωρήσαμε ότι ήταν λόγω του κόσμου και δεν χαλάσαμε το κέφι μας.
Πιστεύω ότι ‘’ο Γιομισταράς’’ ήρθε για να μείνει, έχοντας όλα τα συστατικά της επιτυχίας και βαδίζοντας σε σωστά μονοπάτια. Ο χρόνος θα δείξει.