Νομίζω αυτή πρέπει να είναι η τελευταία κριτική που έχω από την επίσκεψη μου στον Βόλο. Και επειδή με τον συμμαθητή και φίλο είχαμε μπουχτίσει στα τσίπουρα, πρότεινα να αλλάξουμε ρότα και να επισκεφτούμε μεζεδοπωλείο. Εννοείται με άκουσε, αλλά με κορόιδεψε κιόλας. Γιατί; Γιατί το μαγαζί σερβίρει και τσίπουρα μεζεδάτα και μάλιστα χύμα αρωματικό οπότε, παρά τη διαφωνία των γυναικών ξεκινήσαμε με το ‘’άσπρο νερό που καίει’’ και πίνει όλος ο Βόλος.
Μεζέδες κλασσικοί αλλά νόστιμοι και αρκετοί, νόστιμο χταπόδι ξυδάτο με πολίτικη σαλάτα, καραμελωμένο κρεμμύδι πάνω σε ανάλαφρη φάβα, παστό ψαράκι με γκουρμέ κους κους –αχ ρε Nastaze που είσαι- και άλλα 2 πιατάκια με ψαράκια ψητά. Για αρχή καλά ήταν, θεωρώντας ότι θα συνεχίσουμε με ψάρι. Έλα που οι γυναίκες που δεν δοκίμασαν από τους μεζέδες προτιμούσαν κρέας!!!Surf ‘n’ turf λοιπόν για μας, ακόμα και στον Βόλο τελικά.
Ωραίο το σαγανάκι του με τραγανή κρούστα που δεν είχε πανιάσει καθόλου και τρωγόταν άνετα σε όλη τη διάρκεια του γεύματος, ωραίο το μπουγιουρντί του πλούσιο σε φέτα θα το ήθελα αρκετά πιο καυτερό, τρομερές οι πατάτες του με αρκετή σως τυριών στην κορυφή, ξεροψημένο μπέικον και κομματάκια μανιταριών.
Η σαλάτα που διάλεξαν οι κυρίες με το μανούρι στην κορυφή, δροσερή και πλούσια σε χλωροφύλλη, φαγώθηκε στο άψε σβήσε, ευτυχώς πρόλαβα μανούρι. Ατυχήσαμε με το φαχίτας κοτόπουλο, θα πει βέβαια ο άλλος ‘’κύριε αν θες να φας φαχίτας πήγαινε σε μεξικάνικο’’ και ένα δίκιο θα το έχει, αλλά το αντικαταστήσαμε επάξια με την μουσταρδάτη τηγανιά κοτόπουλο.
Ωραίο το γιαουρτλού μ’ άρεσε διότι είχε τόσο όσο γιαούρτι και αρκετή σάλτσα ντομάτας όπως το προτιμώ, πλούσια κιμαδίσια μερίδα όπως και το παρόμοιο πιάτο στο τηγανάκι, κεφτεδάκια με πατατούλες χρυσαφένιες και από πάνω τριμμένη φέτα. Άχαστος συνδυασμός.
Κλείσαμε γιατί μια πείνα την είχαμε ακόμα, με ένα θεσσαλικό λουκάνικο με μια ανάλαφρη μουσταρδομαγιονέζα. Κέρασμα γλυκάκι στο τέλος. Οι τιμές χαμηλές και φιλικές προς τον πελάτη περί τα 20 euro το άτομο. Ο εσωτερικός χώρος αρκετά προσεγμένος και όμορφα διακοσμημένος με κάδρα από παλιές διαφημίσεις, λεπτομέρειες με ξύλο και τούβλο και μια ωραία βεράντα που δεν ξέρω αν τη λειτουργεί.
Ο εξωτερικός χώρος με τα τραπέζια επί του πεζοδρομίου δεν μου αρέσει όπου και να τον βρω, αλλά αυτά είναι γούστα. Καλό και γρήγορο το σέρβις, όπως θα πρέπει να είναι σε όλα τα μαγαζιά φαγητού, ειδικά όταν έχουν κόσμο.
Ναι η ‘’Μεζεδοφωλιά’’αξίζει την προσοχή σας και αξίζει επίσκεψης σε περίπτωση που ο δρόμος σας φέρει στον Βόλο και θέλετε κάτι κλασσικό και όχι τσιπουράδικο. Υ.Γ. Μου λείπει το ημίγλυκο γι’ αυτό θα πρέπει να επιστρέψω Αθήνα και να ξαναμπώ σε εργοστασιακές ρυθμίσεις.
Ωραίο μεζεδοπωλείο, σε χώρο που φιλοξενούσε και παλιά παρόμοιο χώρο εστίασης, με τον σημερινό ιδιοκτήτη να έχει χρόνια στο κουρμπέτι και να ξέρει πως θα κρατήσει το μαγαζί σε υψηλά επίπεδα.
Βέβαια ο εσωτερικός χώρος είναι περιορισμένος και δεν γνωρίζω με αρκετό κόσμο, πως θα βγει ο Χειμώνας. Αυτή τη στιγμή βολεύει το πεζοδρόμιο που συνήθως είναι πάντα γεμάτο. Και όμορφα διακοσμημένοι οι εξωτερικοί τοίχοι βεβαίως βεβαίως. Όπως και το εσωτερικό με τα γνωστά vintage κάδρα διαφημίσεων, λεπτομέρειες από ξύλο και τούβλο και μια υπέροχη βεράντα που, αν την προλάβετε ζητήστε εκεί τραπέζι.
Το service δοκιμάστηκε σε μέρα με πολύ κόσμο και πέρασε με άριστα. Γρήγορο, επεξηγηματικό, χωρίς λάθη και παραλείψεις. Βέβαια ένα χαμόγελο δεν έβλαψε ποτέ κανέναν, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Ξεκινήσαμε με τσίπουρο για να ανοίξει η όρεξη, γνωστής και αγαπημένης ετικέτας. Διότι το μαγαζί εκτός από μεζεδοπωλείο λειτουργεί εξαιρετικά και ως τσιπουράδικο δίνοντας σημασία στους καλούς μεζέδες.
Φάβα παντρεμένη και μελωμένη με καραμελωμένο κρεμμύδι και σκόνη από πάπρικα, πρόλαβα και μέλωσα, χταπόδι νοστιμότατο με σαλάτα τουρσί, παστό με φλοίδες καρότου λίγη πρασινάδα για το άρωμα και γυμνό γαύρο, σαρδέλα στο ταψί με κόκκινη ντοματένια σάλτσα, τηγανητά ψαράκια (σαφρίδια) με πρασινάδα και μια ανάλαφρη δροσερή σαλτσούλα. Δεν τα λες και άσχημα για πρώτους μεζέδες.
Και εκεί η κατάσταση έγινε surf & turf.
Εξαιρετικά τα σαγανάκια του, ψητό και τηγανητό, κρούστα τόση όση, μαστιχωτά, λεμονάτα, άριστη η επιλογή του τυριού, κλασσική αλλά νόστιμη η ομώνυμη σαλάτα, με το μανούρι (ωραίο ψήσιμο), να είναι ο αρχηγός και να κλέβει την παράσταση, παραφωνία το μπουγιουρντί το οποίο αν και ήταν παραλλαγή του γνωστού βορειοελλαδίτικου ορεκτικού, ήταν υπερβολικό σε φέτα και σε ντομάτα. Ενώ ερωτηθήκαμε και το ζητήσαμε semi spicy δεν έκαιγε καθόλου, ενώ γλύκιζε λόγω της υπερβολικής ντομάτας.
Οι τηγανιές του, κοτόπουλο και χοιρινή, γευστικότατες και οι δύο, μουσταρδάτη η μια και απλά ριγανάτη η άλλη, με πατάτες χρυσαφένιες στη βάση του μπακιρένιου τηγανιού. Ωραίο το χοιρινό κομμάτι που επιλέχτηκε για τη χοιρινή τηγανιά με ελάχιστο λιπάκι.
Το σνίτσελ όπως και η πανσέτα, υπερπαραγωγή με ωραία κρούστα και τέλειο ψήσιμο, πολύ καλή η επιλογή των κρεάτων στην ποικιλία (μπριζολάκι, λουκάνικο, κοτόπουλο, κεμπάπ) με άρχοντα του πιάτου το μπριζολάκι και τη sauce μουστάρδας αχρείαστη.
Τέλος ωραίο το γιαουρτλού, ανατολίτικο σωστά μπαχαρωμένο, αν και χρειαζόταν παραπάνω γιαούρτι στη βάση και λιγότερη ντομάτα στην κορυφή.
Τελικά διαπιστώθηκε, ότι ο εξαιρετικός κατά τα άλλα ψήστης έχει μια μεγάλη αδυναμία στη ντομάτα!
Στο τέλος κέρασμα μαζί με τον λογαριασμό, νόστιμες μπουκιές πορτοκαλόπιτας για την οποία έγινε μάχη. Αλλά boys & girls, δεν πας στη ‘’Μεζεδοφωλιά’’ για το γλυκό!
Τιμές και το γράφω πρώτη φορά, χαμηλές για αυτό που προσφέρει, δώσαμε ελάχιστα και φάγαμε πλουσιοπάροχα.
Να πάτε στη ‘’Μεζεδοφωλιά’’, να πάτε και να ξαναπάτε θα περάσετε καλά, να πάτε γιατί τα καλά μεζεδοπωλεία λείπουν από τον Βόλο.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Νομίζω αυτή πρέπει να είναι η τελευταία κριτική που έχω από την επίσκεψη μου στον Βόλο. Και επειδή με τον συμμαθητή και φίλο είχαμε μπουχτίσει στα τσίπουρα, πρότεινα να αλλάξουμε ρότα και να επισκεφτούμε μεζεδοπωλείο. Εννοείται με άκουσε, αλλά με κορόιδεψε κιόλας. Γιατί; Γιατί το μαγαζί σερβίρει και τσίπουρα μεζεδάτα και μάλιστα χύμα αρωματικό οπότε, παρά τη διαφωνία των γυναικών ξεκινήσαμε με το ‘’άσπρο νερό που καίει’’ και πίνει όλος ο Βόλος.
Μεζέδες κλασσικοί αλλά νόστιμοι και αρκετοί, νόστιμο χταπόδι ξυδάτο με πολίτικη σαλάτα, καραμελωμένο κρεμμύδι πάνω σε ανάλαφρη φάβα, παστό ψαράκι με γκουρμέ κους κους –αχ ρε Nastaze που είσαι- και άλλα 2 πιατάκια με ψαράκια ψητά. Για αρχή καλά ήταν, θεωρώντας ότι θα συνεχίσουμε με ψάρι. Έλα που οι γυναίκες που δεν δοκίμασαν από τους μεζέδες προτιμούσαν κρέας!!!Surf ‘n’ turf λοιπόν για μας, ακόμα και στον Βόλο τελικά.
Ωραίο το σαγανάκι του με τραγανή κρούστα που δεν είχε πανιάσει καθόλου και τρωγόταν άνετα σε όλη τη διάρκεια του γεύματος, ωραίο το μπουγιουρντί του πλούσιο σε φέτα θα το ήθελα αρκετά πιο καυτερό, τρομερές οι πατάτες του με αρκετή σως τυριών στην κορυφή, ξεροψημένο μπέικον και κομματάκια μανιταριών.
Η σαλάτα που διάλεξαν οι κυρίες με το μανούρι στην κορυφή, δροσερή και πλούσια σε χλωροφύλλη, φαγώθηκε στο άψε σβήσε, ευτυχώς πρόλαβα μανούρι. Ατυχήσαμε με το φαχίτας κοτόπουλο, θα πει βέβαια ο άλλος ‘’κύριε αν θες να φας φαχίτας πήγαινε σε μεξικάνικο’’ και ένα δίκιο θα το έχει, αλλά το αντικαταστήσαμε επάξια με την μουσταρδάτη τηγανιά κοτόπουλο.
Ωραίο το γιαουρτλού μ’ άρεσε διότι είχε τόσο όσο γιαούρτι και αρκετή σάλτσα ντομάτας όπως το προτιμώ, πλούσια κιμαδίσια μερίδα όπως και το παρόμοιο πιάτο στο τηγανάκι, κεφτεδάκια με πατατούλες χρυσαφένιες και από πάνω τριμμένη φέτα. Άχαστος συνδυασμός.
Κλείσαμε γιατί μια πείνα την είχαμε ακόμα, με ένα θεσσαλικό λουκάνικο με μια ανάλαφρη μουσταρδομαγιονέζα. Κέρασμα γλυκάκι στο τέλος. Οι τιμές χαμηλές και φιλικές προς τον πελάτη περί τα 20 euro το άτομο. Ο εσωτερικός χώρος αρκετά προσεγμένος και όμορφα διακοσμημένος με κάδρα από παλιές διαφημίσεις, λεπτομέρειες με ξύλο και τούβλο και μια ωραία βεράντα που δεν ξέρω αν τη λειτουργεί.
Ο εξωτερικός χώρος με τα τραπέζια επί του πεζοδρομίου δεν μου αρέσει όπου και να τον βρω, αλλά αυτά είναι γούστα. Καλό και γρήγορο το σέρβις, όπως θα πρέπει να είναι σε όλα τα μαγαζιά φαγητού, ειδικά όταν έχουν κόσμο.
Ναι η ‘’Μεζεδοφωλιά’’αξίζει την προσοχή σας και αξίζει επίσκεψης σε περίπτωση που ο δρόμος σας φέρει στον Βόλο και θέλετε κάτι κλασσικό και όχι τσιπουράδικο. Υ.Γ. Μου λείπει το ημίγλυκο γι’ αυτό θα πρέπει να επιστρέψω Αθήνα και να ξαναμπώ σε εργοστασιακές ρυθμίσεις.
Ωραίο μεζεδοπωλείο, σε χώρο που φιλοξενούσε και παλιά παρόμοιο χώρο εστίασης, με τον σημερινό ιδιοκτήτη να έχει χρόνια στο κουρμπέτι και να ξέρει πως θα κρατήσει το μαγαζί σε υψηλά επίπεδα.
Βέβαια ο εσωτερικός χώρος είναι περιορισμένος και δεν γνωρίζω με αρκετό κόσμο, πως θα βγει ο Χειμώνας. Αυτή τη στιγμή βολεύει το πεζοδρόμιο που συνήθως είναι πάντα γεμάτο. Και όμορφα διακοσμημένοι οι εξωτερικοί τοίχοι βεβαίως βεβαίως. Όπως και το εσωτερικό με τα γνωστά vintage κάδρα διαφημίσεων, λεπτομέρειες από ξύλο και τούβλο και μια υπέροχη βεράντα που, αν την προλάβετε ζητήστε εκεί τραπέζι.
Το service δοκιμάστηκε σε μέρα με πολύ κόσμο και πέρασε με άριστα. Γρήγορο, επεξηγηματικό, χωρίς λάθη και παραλείψεις. Βέβαια ένα χαμόγελο δεν έβλαψε ποτέ κανέναν, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Ξεκινήσαμε με τσίπουρο για να ανοίξει η όρεξη, γνωστής και αγαπημένης ετικέτας. Διότι το μαγαζί εκτός από μεζεδοπωλείο λειτουργεί εξαιρετικά και ως τσιπουράδικο δίνοντας σημασία στους καλούς μεζέδες.
Φάβα παντρεμένη και μελωμένη με καραμελωμένο κρεμμύδι και σκόνη από πάπρικα, πρόλαβα και μέλωσα, χταπόδι νοστιμότατο με σαλάτα τουρσί, παστό με φλοίδες καρότου λίγη πρασινάδα για το άρωμα και γυμνό γαύρο, σαρδέλα στο ταψί με κόκκινη ντοματένια σάλτσα, τηγανητά ψαράκια (σαφρίδια) με πρασινάδα και μια ανάλαφρη δροσερή σαλτσούλα. Δεν τα λες και άσχημα για πρώτους μεζέδες.
Και εκεί η κατάσταση έγινε surf & turf.
Εξαιρετικά τα σαγανάκια του, ψητό και τηγανητό, κρούστα τόση όση, μαστιχωτά, λεμονάτα, άριστη η επιλογή του τυριού, κλασσική αλλά νόστιμη η ομώνυμη σαλάτα, με το μανούρι (ωραίο ψήσιμο), να είναι ο αρχηγός και να κλέβει την παράσταση, παραφωνία το μπουγιουρντί το οποίο αν και ήταν παραλλαγή του γνωστού βορειοελλαδίτικου ορεκτικού, ήταν υπερβολικό σε φέτα και σε ντομάτα. Ενώ ερωτηθήκαμε και το ζητήσαμε semi spicy δεν έκαιγε καθόλου, ενώ γλύκιζε λόγω της υπερβολικής ντομάτας.
Οι τηγανιές του, κοτόπουλο και χοιρινή, γευστικότατες και οι δύο, μουσταρδάτη η μια και απλά ριγανάτη η άλλη, με πατάτες χρυσαφένιες στη βάση του μπακιρένιου τηγανιού. Ωραίο το χοιρινό κομμάτι που επιλέχτηκε για τη χοιρινή τηγανιά με ελάχιστο λιπάκι.
Το σνίτσελ όπως και η πανσέτα, υπερπαραγωγή με ωραία κρούστα και τέλειο ψήσιμο, πολύ καλή η επιλογή των κρεάτων στην ποικιλία (μπριζολάκι, λουκάνικο, κοτόπουλο, κεμπάπ) με άρχοντα του πιάτου το μπριζολάκι και τη sauce μουστάρδας αχρείαστη.
Τέλος ωραίο το γιαουρτλού, ανατολίτικο σωστά μπαχαρωμένο, αν και χρειαζόταν παραπάνω γιαούρτι στη βάση και λιγότερη ντομάτα στην κορυφή.
Τελικά διαπιστώθηκε, ότι ο εξαιρετικός κατά τα άλλα ψήστης έχει μια μεγάλη αδυναμία στη ντομάτα!
Στο τέλος κέρασμα μαζί με τον λογαριασμό, νόστιμες μπουκιές πορτοκαλόπιτας για την οποία έγινε μάχη. Αλλά boys & girls, δεν πας στη ‘’Μεζεδοφωλιά’’ για το γλυκό!
Τιμές και το γράφω πρώτη φορά, χαμηλές για αυτό που προσφέρει, δώσαμε ελάχιστα και φάγαμε πλουσιοπάροχα.
Να πάτε στη ‘’Μεζεδοφωλιά’’, να πάτε και να ξαναπάτε θα περάσετε καλά, να πάτε γιατί τα καλά μεζεδοπωλεία λείπουν από τον Βόλο.