Μετά από πολύ καιρό βρέθηκαν μερικές ελεύθερες ώρες για ένα γρήγορο γεύμα, νωρίς το μεσημέρι του Σαββάτου. Επειδή όμως δεν θέλαμε να απομακρυνθούμε από το κέντρο της Νέας Σμύρνης, αποφασίσαμε να φάμε εκεί. Μια εύκολη λύση λοιπόν ήταν η Μυρτιά, δοκιμασμένη 3 χρόνια νωρίτερα. Το μόνο που υπήρχε ως εκκρεμότητα ήταν το τηλεφώνημα για κράτηση τραπεζιού. Και ευτυχώς που έγινε, μιας και στις 14.45 είχε γεμίσει το μαγαζί. Και δεν το λες και μικρό.
Εντάξει, η Μυρτιά είναι πασίγνωστη πλέον, έχουμε γράψει ξανά κριτική (ως General) για αυτή και θα συνεχίσει να υπάρχει για πολλά χρόνια ακόμη. Κλασική ταβέρνα με κρεατικές επιλογές συν δύο επιλογές με γαλέο σκορδαλιά και μπακαλιάρο. Σαλατικά, τηγανητά, λαδερά και ψητά στα κάρβουνα, συν τους λουκουμάδες δύο ειδών που είναι προσφορά του καταστήματος. Σημειώνεις στο τεφτέρι τι θες να γευτείς και φωνάζεις κάποιον από τους αρκετούς και ευγενικούς σερβιτόρους, ώστε να παραδώσεις το φύλλο. Τιμές δεν αναγράφονται, υπάρχει όμως κατάλογος που μπορείς να ζητήσεις.
Ξεκινήσαμε με τυροκαυτερή ως συνοδευτικό των υπόλοιπων πιάτων, δροσερή και αρκετά τυρένια, με διακριτά τα κομμάτια τυριών, όχι υπερβολικά καυτερή. Δυστυχώς, όσο και να μου αρέσει … στη συγκεκριμένη έξοδο ήταν περιττή. Γιατί και τα υπόλοιπα ορεκτικά ήταν με βασικό υλικό το τυρί.
Συνεχίζουμε με τα ορεκτικά, όπου σε μια μεγάλη πιατέλα ήρθάν τυρί σαγανάκι, τυροκροκέτες και μπαστούνια. Νόστιμο μαστιχωτό κίτρινο τυρί με ωραία κρούστα σε δύο τριγωνικά ικανοποιητικά κομμάτια. Τέσσερα κυλινδρικά κομμάτια τυροκροκέτες, αδιάφορες, γιατί το λευκό τυρί ήταν συμπαγές και διατηρούσε τη μορφή του, ουσιαστικά δηλαδη το λεπτό τοίχωμα της κροκέτας δεν πρόσφερε κάτι, ήταν και άψητο. Τέλος, τα μπαστούνια ήταν φλογέρες με ζαμπόν και τυρί, τραγανές, νόστιμες και γενικά στα γούστα τα δικά μου όταν βγαίνω σε τέτοιου είδους καταστήματα. Ανοίγουν την όρεξη. Οι λωρίδες πιπεριάς Φλωρίνης στην κορυφή των μπαστουνιών δεν έχουν κάποιο λόγο ύπαρξης.
Παραγγείλαμε και μια σαλάτα χωριάτικη με φέτα πριν τα κυρίως. Κυριαρχούσε η ζουμερή ντομάτα και το κρεμμύδι, ενώ και η φέτα ήταν σε σωστή ποσότητα. Αρκετά φρέσκια και δροσερή. Και αφού κλείσαμε από σαλάτες και ορεκτικά, φτάνουμε στο αποκορύφωμα.
Μοσχαρίσιο συκώτι γάλακτος. Δύο μεγάλα κομμάτια πολύ ζουμερού κρέατος που ψήθηκαν όσο ακριβώς ζητήθηκε. Τα σχόλια του ατόμου που το “καθάρισε” στο άψε σβήσε ήταν εγκωμιαστικά. Το ίδιο ακριβώς συνέβη και με το γεμιστό μπιφτέκι με κίτρινα τυριά. Πολύ μεγάλου μεγέθους, καθόλου παραψημένο και με πλούσια γέμιση. Λόγος για να ξαναπάς. Και τα δύο συνοδεύονταν με ικανοποιητικές τηγανητές πατάτες. Άξιζαν τα χρήματα τους (~14 ευρώ το καθένα).
Για το κλείσιμο, όπως όλοι γνωρίζουν υπάρχει κέρασμα με λουκουμάδες. Δύο πιατέλες με σοκολάτα και μέλι, πιο ικανοποιητικοί μου φάνηκαν αυτοί με μέλι. Η σοκολάτα φάνηκε αρκετά ρευστή, σα να είχε αραιωθεί.
Κόστος: 68 ευρώ για 3 άτομα. Value for money: Αρκετά καλό.
Συμπερασματικά, η Μυρτιά είναι μια καλή επιλογή για έξοδο με παρέα. Γεμίζει εύκολα, δεν έχει εξεζητημένες συνταγές, προσφέρει κρεατικές επιλογές αλλά δεν πειραματίζεται με κοπές κρεάτων. Αξίζει να την επισκεφθείς μια στο τόσο, χωρίς να ξοδευτείς περισσότερο από αυτό που υπολογίζεις.
Η χιονόπτωση που παρέλυσε τα πάντα στην Αττική, δεν ήταν δυνατόν να μην αναστείλει και την λειτουργία της εστίασης ως επακόλουθο αυτής. Ημέρα Τετάρτη, δύο μέρες αργότερα, τα περισσότερα καταστήματα παρέμειναν κλειστά. Μιας και θέλαμε να αποφύγουμε τη μετακίνηση με όχημα, πήραμε τηλέφωνο στα πιο κοντινά μας.
Τι κι αν πήραμε τον Σπόρο, το Μπαρ Μπεε Κιου, τίποτα. Ούτε με το Burger Joint είχαμε τύχη, ενώ και η Μπουρνοβαλιά επλήγη από το χιόνι. Στη Λαδόκολλα του Μπάρμπα Μήτσου, ο τηλεφωνητής μας ενημέρωσε ότι “δεν μπορούσαν να ψωνίσουν πράγματα”!
Αποφύγαμε αυτή τη φορά τον αγαπημένο μας Βαλέσα και η λύση ήρθε από τη Μυρτιά! Πασίγνωστη στην περιοχή, σε απόσταση αναπνοής από την Ελευθερίου Βενιζέλου και το τραμ. Για το πάρκινγκ, όπως σε όλη τη Νέα Σμύρνη, κάντε υπομονή. Τουλάχιστον τις ώρες που λειτουργούν τα καταστήματα.
Ταβέρνα που επικεντρώνεται στο κρέας, σημειώνεις στο τεφτέρι τι ακριβώς επιθυμείς και έρχεται ο σερβιτόρος να την παραλάβει. Υπάρχει και τιμοκατάλογος πάνω στο τραπέζι. Τηρούν τα μέτρα covid με μάσκες και αντισηπτικά, όλα δουλεύουν ρολόι. Και στο τέλος, προσφέρουν το highlight για πολλούς, τους λουκουμάδες με μέλι ή σοκολάτα ή και τα δύο!
Ο αχανής χώρος δεν προσφέρει κάποια ιδιαίτερη διακοσμητική πινελιά που να μένει ανεξίτηλη. Ξύλινα τραπεζοκαθίσματα, τραπεζομάντηλο πάνω στο τραπέζι. Αρκετή η ξύλινη επένδυση στον χώρο, ενώ θα παρατηρήσετε στον τοίχο κρεμασμένα αγροτικά εργαλεία που παραπέμπουν σε δουλειές του χωριού.
Σε ό, τι έχει να κάνει με το φαγητό τώρα.
Δεν θα βρείτε κάποια ευφάνταστη συνταγή. Υπάρχουν κάποια λαδερά, ξεχωρίζουν βέβαια τα σαλιγκάρια. Από σαλάτες, ό, τι πιο κλασικό υπάρχει. Αρκετά τηγανιτά σε κολοκυθάκια και μελιτζάνες. Τυροπιτάκια, σπανακοπιτάκια και κεφτέδες. Από ψαρικά, υπάρχουν μόνο γαλέος και μπακαλιάρος.
Εμείς παραγγείλαμε τα εξής:
– Κολοκυθοκεφτέδες, στα 5 ευρώ. Τέσσερα τεμάχια, σχετικά μεγάλου μεγέθους. Σχετικά τραγανοί εξωτερικά, ενώ η γέμιση περιείχε και τυρί. Όχι συγκλονιστικοί, ήταν όμως ευχάριστοι και εύπεπτοι.
– Τυροκροκέτες, στα 5.50 ευρώ. Πρόκειται για κυλινδρικά μακρόστενα μπαστούνια και όχι τις κλασικές στρογγυλές μπαλίτσες. Τέσσερα τεμάχια λοιπόν, τραγανά στην άκρη, ενώ στο κέντρο πιο πανιασμένα λόγω τυριού. Αρκετή ποσότητα λευκού τυριού, χωρίς να έχει λιώσει. Ευχάριστες όμως!
Κολοκυθοκεφτέδες και τυροκροκέτες σερβιρίστηκαν μαζί, σε ένα μεγάλο πιάτο.
– Αρνίσια παϊδάκια, στα 11 ευρώ η μερίδα (34 η τιμή κιλού). Καλοψημένα, είχαν διατηρήσει όμως τους χυμούς τους. Ευτυχώς, δεν ήταν βουτηγμένα στο λίπος, ενώ η ποσότητά τους ήταν αρκετά αξιοπρεπής για ένα άτομο. Συνοδεύονταν από φρέσκες τηγανιτές πατάτες.
– Ψαρονέφρι, στα 13 ευρώ. Πολύ μεγάλη μερίδα, θα έλεγα ποσότητα για 1.5 άτομο. Καλά ψημένο, θα μπορούσε να ήταν πιο ζουμερό. Πρέπει να φαγωθεί άμεσα για μην στεγνώσει από το ψήσιμο. Και αυτό συνοδευόταν από φρέσκες τηγανιτές πατάτες.
– Ημίγλυκο κόκκινο κρασί 1/2 λίτρο, αξιοπρεπές, χωρίς να “χτυπάει” στο κεφάλι. Στα 3.5 ευρώ αν δεν απατώμαι.
* Κέρασμα στο τέλος οι ΠΑΣΙΓΝΩΣΤΟΙ λουκουμάδες, που όλοι μιλούν για αυτούς. Κατά την άποψη μου είναι ό,τι πρέπει για να αλλάξεις τη γεύση σου μετά την κρεατοφαγία. Δύο πιάτα λοιπόν, με μέλι και με σοκολάτα αντίστοιχα. Ευχάριστα ζυμαρένιοι, μεγάλη ποσότητα για 2 άτομα, χωρίς να τσιγκουνευτούν τα υλικά.
Σύνολο, στα 38 ευρώ.
Σε γενικές γραμμές, η Μυρτιά είναι καλή λύση, όχι όμως για συχνές επισκέψεις. Συγκριτικά με τον Βαλέσα, χάνει σε τιμή και περιβάλλον, μην πω και ποικιλία σε ορεκτικά. Προτείνεται όμως σίγουρα για κρεατοφαγία, με καλή ποικιλία και ποσότητες. Οι τιμές όμως, μπορούν να βελτιωθούν λιγάκι!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Μετά από πολύ καιρό βρέθηκαν μερικές ελεύθερες ώρες για ένα γρήγορο γεύμα, νωρίς το μεσημέρι του Σαββάτου. Επειδή όμως δεν θέλαμε να απομακρυνθούμε από το κέντρο της Νέας Σμύρνης, αποφασίσαμε να φάμε εκεί. Μια εύκολη λύση λοιπόν ήταν η Μυρτιά, δοκιμασμένη 3 χρόνια νωρίτερα. Το μόνο που υπήρχε ως εκκρεμότητα ήταν το τηλεφώνημα για κράτηση τραπεζιού. Και ευτυχώς που έγινε, μιας και στις 14.45 είχε γεμίσει το μαγαζί. Και δεν το λες και μικρό.
Εντάξει, η Μυρτιά είναι πασίγνωστη πλέον, έχουμε γράψει ξανά κριτική (ως General) για αυτή και θα συνεχίσει να υπάρχει για πολλά χρόνια ακόμη. Κλασική ταβέρνα με κρεατικές επιλογές συν δύο επιλογές με γαλέο σκορδαλιά και μπακαλιάρο. Σαλατικά, τηγανητά, λαδερά και ψητά στα κάρβουνα, συν τους λουκουμάδες δύο ειδών που είναι προσφορά του καταστήματος. Σημειώνεις στο τεφτέρι τι θες να γευτείς και φωνάζεις κάποιον από τους αρκετούς και ευγενικούς σερβιτόρους, ώστε να παραδώσεις το φύλλο. Τιμές δεν αναγράφονται, υπάρχει όμως κατάλογος που μπορείς να ζητήσεις.
Ξεκινήσαμε με τυροκαυτερή ως συνοδευτικό των υπόλοιπων πιάτων, δροσερή και αρκετά τυρένια, με διακριτά τα κομμάτια τυριών, όχι υπερβολικά καυτερή. Δυστυχώς, όσο και να μου αρέσει … στη συγκεκριμένη έξοδο ήταν περιττή. Γιατί και τα υπόλοιπα ορεκτικά ήταν με βασικό υλικό το τυρί.
Συνεχίζουμε με τα ορεκτικά, όπου σε μια μεγάλη πιατέλα ήρθάν τυρί σαγανάκι, τυροκροκέτες και μπαστούνια. Νόστιμο μαστιχωτό κίτρινο τυρί με ωραία κρούστα σε δύο τριγωνικά ικανοποιητικά κομμάτια. Τέσσερα κυλινδρικά κομμάτια τυροκροκέτες, αδιάφορες, γιατί το λευκό τυρί ήταν συμπαγές και διατηρούσε τη μορφή του, ουσιαστικά δηλαδη το λεπτό τοίχωμα της κροκέτας δεν πρόσφερε κάτι, ήταν και άψητο. Τέλος, τα μπαστούνια ήταν φλογέρες με ζαμπόν και τυρί, τραγανές, νόστιμες και γενικά στα γούστα τα δικά μου όταν βγαίνω σε τέτοιου είδους καταστήματα. Ανοίγουν την όρεξη. Οι λωρίδες πιπεριάς Φλωρίνης στην κορυφή των μπαστουνιών δεν έχουν κάποιο λόγο ύπαρξης.
Παραγγείλαμε και μια σαλάτα χωριάτικη με φέτα πριν τα κυρίως. Κυριαρχούσε η ζουμερή ντομάτα και το κρεμμύδι, ενώ και η φέτα ήταν σε σωστή ποσότητα. Αρκετά φρέσκια και δροσερή. Και αφού κλείσαμε από σαλάτες και ορεκτικά, φτάνουμε στο αποκορύφωμα.
Μοσχαρίσιο συκώτι γάλακτος. Δύο μεγάλα κομμάτια πολύ ζουμερού κρέατος που ψήθηκαν όσο ακριβώς ζητήθηκε. Τα σχόλια του ατόμου που το “καθάρισε” στο άψε σβήσε ήταν εγκωμιαστικά. Το ίδιο ακριβώς συνέβη και με το γεμιστό μπιφτέκι με κίτρινα τυριά. Πολύ μεγάλου μεγέθους, καθόλου παραψημένο και με πλούσια γέμιση. Λόγος για να ξαναπάς. Και τα δύο συνοδεύονταν με ικανοποιητικές τηγανητές πατάτες. Άξιζαν τα χρήματα τους (~14 ευρώ το καθένα).
Για το κλείσιμο, όπως όλοι γνωρίζουν υπάρχει κέρασμα με λουκουμάδες. Δύο πιατέλες με σοκολάτα και μέλι, πιο ικανοποιητικοί μου φάνηκαν αυτοί με μέλι. Η σοκολάτα φάνηκε αρκετά ρευστή, σα να είχε αραιωθεί.
Κόστος: 68 ευρώ για 3 άτομα.
Value for money: Αρκετά καλό.
Συμπερασματικά, η Μυρτιά είναι μια καλή επιλογή για έξοδο με παρέα. Γεμίζει εύκολα, δεν έχει εξεζητημένες συνταγές, προσφέρει κρεατικές επιλογές αλλά δεν πειραματίζεται με κοπές κρεάτων. Αξίζει να την επισκεφθείς μια στο τόσο, χωρίς να ξοδευτείς περισσότερο από αυτό που υπολογίζεις.
Η χιονόπτωση που παρέλυσε τα πάντα στην Αττική, δεν ήταν δυνατόν να μην αναστείλει και την λειτουργία της εστίασης ως επακόλουθο αυτής. Ημέρα Τετάρτη, δύο μέρες αργότερα, τα περισσότερα καταστήματα παρέμειναν κλειστά. Μιας και θέλαμε να αποφύγουμε τη μετακίνηση με όχημα, πήραμε τηλέφωνο στα πιο κοντινά μας.
Τι κι αν πήραμε τον Σπόρο, το Μπαρ Μπεε Κιου, τίποτα. Ούτε με το Burger Joint είχαμε τύχη, ενώ και η Μπουρνοβαλιά επλήγη από το χιόνι. Στη Λαδόκολλα του Μπάρμπα Μήτσου, ο τηλεφωνητής μας ενημέρωσε ότι “δεν μπορούσαν να ψωνίσουν πράγματα”!
Αποφύγαμε αυτή τη φορά τον αγαπημένο μας Βαλέσα και η λύση ήρθε από τη Μυρτιά! Πασίγνωστη στην περιοχή, σε απόσταση αναπνοής από την Ελευθερίου Βενιζέλου και το τραμ. Για το πάρκινγκ, όπως σε όλη τη Νέα Σμύρνη, κάντε υπομονή. Τουλάχιστον τις ώρες που λειτουργούν τα καταστήματα.
Ταβέρνα που επικεντρώνεται στο κρέας, σημειώνεις στο τεφτέρι τι ακριβώς επιθυμείς και έρχεται ο σερβιτόρος να την παραλάβει. Υπάρχει και τιμοκατάλογος πάνω στο τραπέζι. Τηρούν τα μέτρα covid με μάσκες και αντισηπτικά, όλα δουλεύουν ρολόι. Και στο τέλος, προσφέρουν το highlight για πολλούς, τους λουκουμάδες με μέλι ή σοκολάτα ή και τα δύο!
Ο αχανής χώρος δεν προσφέρει κάποια ιδιαίτερη διακοσμητική πινελιά που να μένει ανεξίτηλη. Ξύλινα τραπεζοκαθίσματα, τραπεζομάντηλο πάνω στο τραπέζι. Αρκετή η ξύλινη επένδυση στον χώρο, ενώ θα παρατηρήσετε στον τοίχο κρεμασμένα αγροτικά εργαλεία που παραπέμπουν σε δουλειές του χωριού.
Σε ό, τι έχει να κάνει με το φαγητό τώρα.
Δεν θα βρείτε κάποια ευφάνταστη συνταγή. Υπάρχουν κάποια λαδερά, ξεχωρίζουν βέβαια τα σαλιγκάρια. Από σαλάτες, ό, τι πιο κλασικό υπάρχει. Αρκετά τηγανιτά σε κολοκυθάκια και μελιτζάνες. Τυροπιτάκια, σπανακοπιτάκια και κεφτέδες. Από ψαρικά, υπάρχουν μόνο γαλέος και μπακαλιάρος.
Εμείς παραγγείλαμε τα εξής:
– Κολοκυθοκεφτέδες, στα 5 ευρώ. Τέσσερα τεμάχια, σχετικά μεγάλου μεγέθους. Σχετικά τραγανοί εξωτερικά, ενώ η γέμιση περιείχε και τυρί. Όχι συγκλονιστικοί, ήταν όμως ευχάριστοι και εύπεπτοι.
– Τυροκροκέτες, στα 5.50 ευρώ. Πρόκειται για κυλινδρικά μακρόστενα μπαστούνια και όχι τις κλασικές στρογγυλές μπαλίτσες. Τέσσερα τεμάχια λοιπόν, τραγανά στην άκρη, ενώ στο κέντρο πιο πανιασμένα λόγω τυριού. Αρκετή ποσότητα λευκού τυριού, χωρίς να έχει λιώσει. Ευχάριστες όμως!
Κολοκυθοκεφτέδες και τυροκροκέτες σερβιρίστηκαν μαζί, σε ένα μεγάλο πιάτο.
– Αρνίσια παϊδάκια, στα 11 ευρώ η μερίδα (34 η τιμή κιλού). Καλοψημένα, είχαν διατηρήσει όμως τους χυμούς τους. Ευτυχώς, δεν ήταν βουτηγμένα στο λίπος, ενώ η ποσότητά τους ήταν αρκετά αξιοπρεπής για ένα άτομο. Συνοδεύονταν από φρέσκες τηγανιτές πατάτες.
– Ψαρονέφρι, στα 13 ευρώ. Πολύ μεγάλη μερίδα, θα έλεγα ποσότητα για 1.5 άτομο. Καλά ψημένο, θα μπορούσε να ήταν πιο ζουμερό. Πρέπει να φαγωθεί άμεσα για μην στεγνώσει από το ψήσιμο. Και αυτό συνοδευόταν από φρέσκες τηγανιτές πατάτες.
– Ημίγλυκο κόκκινο κρασί 1/2 λίτρο, αξιοπρεπές, χωρίς να “χτυπάει” στο κεφάλι. Στα 3.5 ευρώ αν δεν απατώμαι.
* Κέρασμα στο τέλος οι ΠΑΣΙΓΝΩΣΤΟΙ λουκουμάδες, που όλοι μιλούν για αυτούς. Κατά την άποψη μου είναι ό,τι πρέπει για να αλλάξεις τη γεύση σου μετά την κρεατοφαγία. Δύο πιάτα λοιπόν, με μέλι και με σοκολάτα αντίστοιχα. Ευχάριστα ζυμαρένιοι, μεγάλη ποσότητα για 2 άτομα, χωρίς να τσιγκουνευτούν τα υλικά.
Σύνολο, στα 38 ευρώ.
Σε γενικές γραμμές, η Μυρτιά είναι καλή λύση, όχι όμως για συχνές επισκέψεις. Συγκριτικά με τον Βαλέσα, χάνει σε τιμή και περιβάλλον, μην πω και ποικιλία σε ορεκτικά. Προτείνεται όμως σίγουρα για κρεατοφαγία, με καλή ποικιλία και ποσότητες. Οι τιμές όμως, μπορούν να βελτιωθούν λιγάκι!