Επιγραμματικά, για να σας ανοίξω την όρεξη: Ο ΠΛΑΤΑΝΟΣ είναι το καλύτερο εστιατόριο στο αδιαμφισβήτητα πιο ωραίο σημείο της ορεινής Νάξου, το μαρμάρινο χωριό της Απειράνθου, πατρίδα του Μανώλη Γλέζου. Χαλάλι τα 25 χιλιόμετρα από τη Χώρα, ο περίπατος μέσα από τους δρόμους και τα δρομάκια του Απεράθου, όπως το λένε οι ντόπιοι, θα σας αποζημιώσει.
Ο ΠΛΑΤΑΝΟΣ απέχει 200-300 μέτρα από το σημείο όπου θα έχετε παρκάρει (μέσα στον οικισμό δεν επιτρέπεται η κυκλοφορία αυτοκινήτων και μηχανών), με χαρακτηριστικό γνώρισμα – τι άλλο; – ένα επιβλητικό πλατάνι στα δεξιά του δρόμου, στη σκιά του οποίου μπορείτε καιρού επιτρέποντος να απολαύσετε το φαγητό σας. Όμως και η κλειστή αίθουσα στην άλλη πλευρά του δρόμου, με τζαμαρία ολόγυρα που προσφέρει άπλετη θέα στα οροπέδια της Τραγαίας και της Δρυμαλίας, αξίζει την προσοχή σας, καθώς πέρα από τη θέα είναι διακοσμημένη σαν λαογραφικό μουσείο. Σε κάθε περίπτωση οφείλω να σας συστήσω να κάνετε μια κρατησούλα, Ο ΠΛΑΤΑΝΟΣ είναι βλέπετε εξαιρετικά δημοφιλής ανάμεσα στους ντόπιους. Για να τελειώνω με τις επισημανσεις, να έχετε υπόψη ότι εδώ μιλάμε για πραγματικά μεγάλες μερίδες, νόστιμες και χορταστικές. Και για να τελειώνω με τους επαίνους, το σέρβις παίρνει δικαιωματικά «άριστα 10», σε υποδέχονται, σε εξυπηρετούν και σε αποχαιρετούν με επαγγελματισμό, γνώση του αντικειμένου και το χαμόγελο στα χείλη.
Ανήμερα των Φώτων Ο ΠΛΑΤΑΝΟΣ ήταν ως συνήθως γεμάτος μέχρι το τελευταίο τραπέζι. Ξεκινήσαμε το γεύμα μας με ταπεινά χόρτα (6 €), με τη νοστιμιά του ντόπιου αγροτικού προϊόντος, καλοβρασμένα, με λαδάκι και λεμονάκι, και ένα πραγματικά καταπληκτικό σαγανάκι με ναξιώτικο αρσενικό στο πήλινο (9,80 €), με μια μπάλα μαρμελάδας από κολοκύθα στο κέντρο. Εκμαυλιστικά τσιχλωτό, άλλη έκφραση δεν ταιριάζει για να περιγράψει αυτή τη γευστική εμπειρία. Κατά την ταπεινή μου γνώμη το must order number one.
Κατά την επιλογή των κυρίως πιάτων σνομπάραμε τα ψητά της ώρας και πήραμε δύο τοπικές σπεσιαλιτέ, δηλαδή:
Μια μερίδα ρόστο με πατάτες (13 €), πάει να πει χοιρινό κοκκινιστό με γαρνιτούρα ναξιώτικες πατάτες τηγανιτές. Το κρέας δεν χρειαζόταν μαχαίρι, οι πατάτες αποθεωτικά τραγανές και η σάλτσα με νοστιμιά από χέρι μαγείρισσας.
Μια μερίδα αρνάκι «καλόγερο», ο εστί μεθερμηνευόμενον πήλινη γάστρα με κομματάκια αρνιού, μελιτζάνας και πατάτας με κρούστα από ναξιώτικο τυρί. Τα γράφω και τρέχουν τα σάλια μου.
Ήπιαμε ντόπιο ρακί (9 € το 250άρι καραφάκι), που επιβεβαιώνει τη στενή σχέση της Νάξου με την Κρήτη. Κερασμένο από το μαγαζί ήρθε ένα δεύτερο καραφάκι, και στο τέλος ένα γλυκάκι.
Ειλικρινά σας εύχομαι να έχετε κάποτε την τύχη να βρεθείτε στη Νάξο και να επισκεφθείτε τον ΠΛΑΤΑΝΟ. Θα με θυμηθείτε.
Καλή χρονιά σε όλες και όλους!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Επιγραμματικά, για να σας ανοίξω την όρεξη: Ο ΠΛΑΤΑΝΟΣ είναι το καλύτερο εστιατόριο στο αδιαμφισβήτητα πιο ωραίο σημείο της ορεινής Νάξου, το μαρμάρινο χωριό της Απειράνθου, πατρίδα του Μανώλη Γλέζου. Χαλάλι τα 25 χιλιόμετρα από τη Χώρα, ο περίπατος μέσα από τους δρόμους και τα δρομάκια του Απεράθου, όπως το λένε οι ντόπιοι, θα σας αποζημιώσει.
Ο ΠΛΑΤΑΝΟΣ απέχει 200-300 μέτρα από το σημείο όπου θα έχετε παρκάρει (μέσα στον οικισμό δεν επιτρέπεται η κυκλοφορία αυτοκινήτων και μηχανών), με χαρακτηριστικό γνώρισμα – τι άλλο; – ένα επιβλητικό πλατάνι στα δεξιά του δρόμου, στη σκιά του οποίου μπορείτε καιρού επιτρέποντος να απολαύσετε το φαγητό σας. Όμως και η κλειστή αίθουσα στην άλλη πλευρά του δρόμου, με τζαμαρία ολόγυρα που προσφέρει άπλετη θέα στα οροπέδια της Τραγαίας και της Δρυμαλίας, αξίζει την προσοχή σας, καθώς πέρα από τη θέα είναι διακοσμημένη σαν λαογραφικό μουσείο. Σε κάθε περίπτωση οφείλω να σας συστήσω να κάνετε μια κρατησούλα, Ο ΠΛΑΤΑΝΟΣ είναι βλέπετε εξαιρετικά δημοφιλής ανάμεσα στους ντόπιους. Για να τελειώνω με τις επισημανσεις, να έχετε υπόψη ότι εδώ μιλάμε για πραγματικά μεγάλες μερίδες, νόστιμες και χορταστικές. Και για να τελειώνω με τους επαίνους, το σέρβις παίρνει δικαιωματικά «άριστα 10», σε υποδέχονται, σε εξυπηρετούν και σε αποχαιρετούν με επαγγελματισμό, γνώση του αντικειμένου και το χαμόγελο στα χείλη.
Ανήμερα των Φώτων Ο ΠΛΑΤΑΝΟΣ ήταν ως συνήθως γεμάτος μέχρι το τελευταίο τραπέζι. Ξεκινήσαμε το γεύμα μας με ταπεινά χόρτα (6 €), με τη νοστιμιά του ντόπιου αγροτικού προϊόντος, καλοβρασμένα, με λαδάκι και λεμονάκι, και ένα πραγματικά καταπληκτικό σαγανάκι με ναξιώτικο αρσενικό στο πήλινο (9,80 €), με μια μπάλα μαρμελάδας από κολοκύθα στο κέντρο. Εκμαυλιστικά τσιχλωτό, άλλη έκφραση δεν ταιριάζει για να περιγράψει αυτή τη γευστική εμπειρία. Κατά την ταπεινή μου γνώμη το must order number one.
Κατά την επιλογή των κυρίως πιάτων σνομπάραμε τα ψητά της ώρας και πήραμε δύο τοπικές σπεσιαλιτέ, δηλαδή:
Μια μερίδα ρόστο με πατάτες (13 €), πάει να πει χοιρινό κοκκινιστό με γαρνιτούρα ναξιώτικες πατάτες τηγανιτές. Το κρέας δεν χρειαζόταν μαχαίρι, οι πατάτες αποθεωτικά τραγανές και η σάλτσα με νοστιμιά από χέρι μαγείρισσας.
Μια μερίδα αρνάκι «καλόγερο», ο εστί μεθερμηνευόμενον πήλινη γάστρα με κομματάκια αρνιού, μελιτζάνας και πατάτας με κρούστα από ναξιώτικο τυρί. Τα γράφω και τρέχουν τα σάλια μου.
Ήπιαμε ντόπιο ρακί (9 € το 250άρι καραφάκι), που επιβεβαιώνει τη στενή σχέση της Νάξου με την Κρήτη. Κερασμένο από το μαγαζί ήρθε ένα δεύτερο καραφάκι, και στο τέλος ένα γλυκάκι.
Ειλικρινά σας εύχομαι να έχετε κάποτε την τύχη να βρεθείτε στη Νάξο και να επισκεφθείτε τον ΠΛΑΤΑΝΟ. Θα με θυμηθείτε.
Καλή χρονιά σε όλες και όλους!