Η αλήθεια είναι ότι άργησα να γράψω για το ‘’Προσφυγάκι’’. Αλλά στην πορεία πήγα, ξαναπήγα και ξαναπήγα, πάντα με διαφορετικές παρέες οπότε μπορώ άνετα να πω ότι, έχω σχηματίσει global άποψη. Πολύ κοντά στην Ευαγγελίστρια, μεγάλη ή Χάρη της, στην καρδιά του τσίπουρου τη Νέα Ιωνία, έχοντας λίγα χρόνια στην πλάτη του,δημιουργήθηκε ένας όμορφος γωνιακός χώρος, δροσερός, προσεγμένος, καθαρός και αξιόλογα διακοσμημένος. Το βράδυ το ‘’Προσφυγάκι’’ ξεγυμνώνεται αφού ανοίγουν οι πλευρές αλλά και η συρόμενη οροφή του και συνεχίζει να δροσίζει τους επισκέπτες του. Επισκέπτες όλων των κατηγοριών και όλων των ηλικιών. Η εξυπηρέτηση όλες τις φορές που πήγα, ήταν υποδειγματική με σερβιτόρους που ήξεραν να ελίσσονται σε αλλαγές τσίπουρου, μεζέδων και γενικά ήταν δίπλα σου όταν τους χρειαζόσουν. Το τσίπουρο το χύμα, δεν μπορώ να πω ότι με τρέλανε, ήταν πολύ αρωματικό για τα γούστα μου, οπότε κατάληξα στις γνωστές 3-4 τοπικές ετικέτες που κινούνται στα περισσότερα τσιπουράδικα του Βόλου.
Ξεκινάμε με χαμόγελα και ψωμί στα κάρβουνα ελαφρά λαδωμένο.
Μεζέδες με την κλασσική ιεροτελεστία με πρώτα τα παστά όλων των ειδών –μην περιμένετε παστό φτιαγμένο από τον μάγειρα, σε κλασσικό τσιπουράδικο ήρθατε- old time classic πλοκάμι ξαπλωμένο σε σαλάτα ανάλογα την εποχή, ζεστή μπαμπάτσικη πατατοσαλάτα με κρεμμυδάκι, λάδι και ρίγανη και μικρό τηγανιτό ψαράκι, 2 στις 3 φορές κυριάρχησε ο γαύρος.
Τρομεροί κολιτσιάνοι –όπου τους βρείτε ζητείστε τους- το έχω ξαναπεί ο πιο ψαγμένος μεζές, νόστιμη η δικιά τους μελιτζανοσαλάτα, κλασσική η ταραμοσαλάτα έχω φάει πολύ καλύτερες, ωραία τηγανισμένο το θράψαλο, ήρθε όλες τις φορές στο κατάλληλο σημείο της συζήτησης.
Νόστιμο για βούτες το σαγανάκι με τις γαρίδες, αν και είχε παραπάνω ντομάτα από ότι χρειαζόταν, μεγάλη μερίδα κάλυπτε χαλαρά διμοιρία που δεν πεινούσε πολύ, καλός ο μπακαλιάρος αλλά μέχρι εκεί, νόστιμα και σωστά ψημένα όλα τα μεσαία ψάρια που έχω δοκιμάσει, καραβίδες ασχολίαστες διότι ‘’βρήκαν το ευαίσθητο σημείο μου –βαθειά κατάψυξη- και αυτό είναι μείον’’, γαρίδες νόστιμες αν και όλες τις φορές ήρθαν με αρπαγμένα μουστάκια.
Πολύ καλή η ψητή βουτυράτη πατάτα αν και θα έπρεπε να είναι πιο μπροστά στην ιεραρχία, γευστικά τα αχνιστά μύδια μόνο με λεμόνι αν και τα προτιμάω στο ζουμί τους, άψογα τα λογής λογής όστρακα της ημέρας.
Τέλος ασχολίαστα τα κολοκυθάκια όπως και το ψητό μανούρι με τον πελτέ, κλασσικοί μεζέδες μεζεδοπωλείου, που αν θες να τους σερβίρεις σε τσιπουράδικο τους επεξεργάζεσαι και τους παρουσιάζεις διαφορετικά. Στο δια ταύτα, το ‘’Προσφυγάκι’’ είναι στημένο όμορφα σε μια περιοχή που το τσίπουρο θεωρείται ιεροτελεστία, οπότε έχει αποκτήσει το δικό του πολυπολιτισμικό κοινό, αυτός είναι και ο λόγος που θα το βρεις συνέχεια γεμάτο.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Η αλήθεια είναι ότι άργησα να γράψω για το ‘’Προσφυγάκι’’. Αλλά στην πορεία πήγα, ξαναπήγα και ξαναπήγα, πάντα με διαφορετικές παρέες οπότε μπορώ άνετα να πω ότι, έχω σχηματίσει global άποψη.
Πολύ κοντά στην Ευαγγελίστρια, μεγάλη ή Χάρη της, στην καρδιά του τσίπουρου τη Νέα Ιωνία, έχοντας λίγα χρόνια στην πλάτη του, δημιουργήθηκε ένας όμορφος γωνιακός χώρος, δροσερός, προσεγμένος, καθαρός και αξιόλογα διακοσμημένος. Το βράδυ το ‘’Προσφυγάκι’’ ξεγυμνώνεται αφού ανοίγουν οι πλευρές αλλά και η συρόμενη οροφή του και συνεχίζει να δροσίζει τους επισκέπτες του. Επισκέπτες όλων των κατηγοριών και όλων των ηλικιών.
Η εξυπηρέτηση όλες τις φορές που πήγα, ήταν υποδειγματική με σερβιτόρους που ήξεραν να ελίσσονται σε αλλαγές τσίπουρου, μεζέδων και γενικά ήταν δίπλα σου όταν τους χρειαζόσουν.
Το τσίπουρο το χύμα, δεν μπορώ να πω ότι με τρέλανε, ήταν πολύ αρωματικό για τα γούστα μου, οπότε κατάληξα στις γνωστές 3-4 τοπικές ετικέτες που κινούνται στα περισσότερα τσιπουράδικα του Βόλου.
Ξεκινάμε με χαμόγελα και ψωμί στα κάρβουνα ελαφρά λαδωμένο.
Μεζέδες με την κλασσική ιεροτελεστία με πρώτα τα παστά όλων των ειδών –μην περιμένετε παστό φτιαγμένο από τον μάγειρα, σε κλασσικό τσιπουράδικο ήρθατε- old time classic πλοκάμι ξαπλωμένο σε σαλάτα ανάλογα την εποχή, ζεστή μπαμπάτσικη πατατοσαλάτα με κρεμμυδάκι, λάδι και ρίγανη και μικρό τηγανιτό ψαράκι, 2 στις 3 φορές κυριάρχησε ο γαύρος.
Τρομεροί κολιτσιάνοι –όπου τους βρείτε ζητείστε τους- το έχω ξαναπεί ο πιο ψαγμένος μεζές, νόστιμη η δικιά τους μελιτζανοσαλάτα, κλασσική η ταραμοσαλάτα έχω φάει πολύ καλύτερες, ωραία τηγανισμένο το θράψαλο, ήρθε όλες τις φορές στο κατάλληλο σημείο της συζήτησης.
Νόστιμο για βούτες το σαγανάκι με τις γαρίδες, αν και είχε παραπάνω ντομάτα από ότι χρειαζόταν, μεγάλη μερίδα κάλυπτε χαλαρά διμοιρία που δεν πεινούσε πολύ, καλός ο μπακαλιάρος αλλά μέχρι εκεί, νόστιμα και σωστά ψημένα όλα τα μεσαία ψάρια που έχω δοκιμάσει, καραβίδες ασχολίαστες διότι ‘’βρήκαν το ευαίσθητο σημείο μου –βαθειά κατάψυξη- και αυτό είναι μείον’’, γαρίδες νόστιμες αν και όλες τις φορές ήρθαν με αρπαγμένα μουστάκια.
Πολύ καλή η ψητή βουτυράτη πατάτα αν και θα έπρεπε να είναι πιο μπροστά στην ιεραρχία, γευστικά τα αχνιστά μύδια μόνο με λεμόνι αν και τα προτιμάω στο ζουμί τους, άψογα τα λογής λογής όστρακα της ημέρας.
Τέλος ασχολίαστα τα κολοκυθάκια όπως και το ψητό μανούρι με τον πελτέ, κλασσικοί μεζέδες μεζεδοπωλείου, που αν θες να τους σερβίρεις σε τσιπουράδικο τους επεξεργάζεσαι και τους παρουσιάζεις διαφορετικά.
Στο δια ταύτα, το ‘’Προσφυγάκι’’ είναι στημένο όμορφα σε μια περιοχή που το τσίπουρο θεωρείται ιεροτελεστία, οπότε έχει αποκτήσει το δικό του πολυπολιτισμικό κοινό, αυτός είναι και ο λόγος που θα το βρεις συνέχεια γεμάτο.