Καιρό έχω να γράψω, με έφαγαν τα πάθη και τα λάθη. Και όταν τα πάθη συνδυάζονται με τη μουσική που με στοιχειώνει, ξεχνάω και τα βασικά.
Ας το πιάσουμε συνειρμικά. Η ουσία είναι ότι, η έξοδος με καλή παρέα δεν χάνεται. Η άλλη παράμετρος λέει ότι, οι συζητήσεις με τον κο υδντή μπορεί να πάρουν και αξημέρωτα. Βάλε μέσα ότι, άνοιξε καινούργιο μαγαζί στην πόλη που συνδυάζει αρμονικά βουνό και θάλασσα. Άρα:Πας τρως και γράφεις την εμπειρία σου.
Η οποία συνοψίζεται σε λέξεις των δακτύλων του ενός χεριού: Καλό μέχρι εκεί, αλλά ακριβό. Φτάνοντας λοιπόν είδα χαρτάκια, κίτρινα χαρτάκια που όταν ασκούσα διοίκηση έδινα εντολές, όταν χτυποκαρδούσα και δεν υπήρχαν κινητά, έστελνα αισθήματα.
Άρα όταν πάτε ‘’Στου Τέλη’’ κρατήστε τραπέζι για να καθίσετε εκεί που θέλετε και την ώρα που θέλετε.
Ο ‘’Τέλης’’ δουλεύει αποκλειστικά με μόστρα και 2 γνωστές ετικέτες των 200/250-500ml. Μικρή και μεγάλη. Άρα αν είστε 2 άτομα και δεν θέλετε να πιείτε ‘’σα να μην υπάρχει αύριο’’ δεν γίνεται, να πάτε αλλού. Διότι όταν τελειώσει η μόστρα των 250 και θες άλλο ένα βρε αδερφέ, έτσι για το τελείωμα, έχασες.
Πας λοιπόν με κράτηση ή χωρίς, κάθεσαι απολαμβάνεις Ερμού, κέντρο απόκεντρο βέβαια, χαζεύεις την άψογη διακόσμηση με τα καφεπράσινα χρώματα, τις ελαιογραφίες στον τοίχο, την καθαριότητα του χώρου, τα όμορφα πιατάκια-σερβίτσια και περιμένεις να ικανοποιήσεις τους γευστικούς σου κάλυκες. Καλό και αρωματικό το χύμα τσίπουρο άνευ χωρίς περίεργες παρενέργειες, ωραίος ο γαύρος με τα τοματίνια, τα μυρωδικά και την ψιλοκομμένη πιπεριά, νόστιμη η σαλάτα με το κρίταμο, γευστικό το ξεψαχνισμένο ψαράκι με τα μυρωδικά του, καλό το τζιμένι, αν και ετοιματζίδικο, συνδυάστηκε όμορφα με τη φάβα και τα μυρωδικά της.
Απίθανα τα μύδια, σε ένα ζουμί που βλέποντας το, έψαχνες το ξεροψημένο ψωμί για παρατεταμένες βυθίσεις.
Λίγο στεγνά τα καλαμαράκια, νορμάλ κουρκουτιασμένα χωρίς περιττές λαδίλες, καλές οι γαρίδες αλλά σε άφηναν στο καλύτερο, αφού αντιστοιχούσε μια το άτομο.
Πληρώσαμε και φύγαμε άρα όπως συμπεραίνει ο καθένας που ζει ή έχει φάει στον Βόλο, γλυκάκι στο τέλος δεν. Χωρίς αυτό να είναι κατακριτέο, δεν άρεσε. Όπως σε μαθαίνει ο καθένας βέβαια. Τιμές για ότι έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια ακριβές και στη μόστρα αλλά και στις ελάχιστες ετικέτες που διαθέτει. Το μαγαζί χαλαρά για καθημερινή γέμισε. Θα ξαναπήγαινα;Ναι άλλη μια φορά σίγουρα, όταν θα έχει βρει τα πατήματα του για να δω προς τα που κινείται τελικά.
Εξάλλου όλοι δικαιούνται μιας δεύτερης ευκαιρίας
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Καιρό έχω να γράψω, με έφαγαν τα πάθη και τα λάθη. Και όταν τα πάθη συνδυάζονται με τη μουσική που με στοιχειώνει, ξεχνάω και τα βασικά.
Ας το πιάσουμε συνειρμικά.
Η ουσία είναι ότι, η έξοδος με καλή παρέα δεν χάνεται.
Η άλλη παράμετρος λέει ότι, οι συζητήσεις με τον κο υδντή μπορεί να πάρουν και αξημέρωτα. Βάλε μέσα ότι, άνοιξε καινούργιο μαγαζί στην πόλη που συνδυάζει αρμονικά βουνό και θάλασσα. Άρα:Πας τρως και γράφεις την εμπειρία σου.
Η οποία συνοψίζεται σε λέξεις των δακτύλων του ενός χεριού: Καλό μέχρι εκεί, αλλά ακριβό. Φτάνοντας λοιπόν είδα χαρτάκια, κίτρινα χαρτάκια που όταν ασκούσα διοίκηση έδινα εντολές, όταν χτυποκαρδούσα και δεν υπήρχαν κινητά, έστελνα αισθήματα.
Άρα όταν πάτε ‘’Στου Τέλη’’ κρατήστε τραπέζι για να καθίσετε εκεί που θέλετε και την ώρα που θέλετε.
Ο ‘’Τέλης’’ δουλεύει αποκλειστικά με μόστρα και 2 γνωστές ετικέτες των 200/250-500ml. Μικρή και μεγάλη. Άρα αν είστε 2 άτομα και δεν θέλετε να πιείτε ‘’σα να μην υπάρχει αύριο’’ δεν γίνεται, να πάτε αλλού. Διότι όταν τελειώσει η μόστρα των 250 και θες άλλο ένα βρε αδερφέ, έτσι για το τελείωμα, έχασες.
Πας λοιπόν με κράτηση ή χωρίς, κάθεσαι απολαμβάνεις Ερμού, κέντρο απόκεντρο βέβαια, χαζεύεις την άψογη διακόσμηση με τα καφεπράσινα χρώματα, τις ελαιογραφίες στον τοίχο, την καθαριότητα του χώρου, τα όμορφα πιατάκια-σερβίτσια και περιμένεις να ικανοποιήσεις τους γευστικούς σου κάλυκες.
Καλό και αρωματικό το χύμα τσίπουρο άνευ χωρίς περίεργες παρενέργειες, ωραίος ο γαύρος με τα τοματίνια, τα μυρωδικά και την ψιλοκομμένη πιπεριά, νόστιμη η σαλάτα με το κρίταμο, γευστικό το ξεψαχνισμένο ψαράκι με τα μυρωδικά του, καλό το τζιμένι, αν και ετοιματζίδικο, συνδυάστηκε όμορφα με τη φάβα και τα μυρωδικά της.
Απίθανα τα μύδια, σε ένα ζουμί που βλέποντας το, έψαχνες το ξεροψημένο ψωμί για παρατεταμένες βυθίσεις.
Λίγο στεγνά τα καλαμαράκια, νορμάλ κουρκουτιασμένα χωρίς περιττές λαδίλες, καλές οι γαρίδες αλλά σε άφηναν στο καλύτερο, αφού αντιστοιχούσε μια το άτομο.
Πληρώσαμε και φύγαμε άρα όπως συμπεραίνει ο καθένας που ζει ή έχει φάει στον Βόλο, γλυκάκι στο τέλος δεν. Χωρίς αυτό να είναι κατακριτέο, δεν άρεσε. Όπως σε μαθαίνει ο καθένας βέβαια.
Τιμές για ότι έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια ακριβές και στη μόστρα αλλά και στις ελάχιστες ετικέτες που διαθέτει.
Το μαγαζί χαλαρά για καθημερινή γέμισε.
Θα ξαναπήγαινα;Ναι άλλη μια φορά σίγουρα, όταν θα έχει βρει τα πατήματα του για να δω προς τα που κινείται τελικά.
Εξάλλου όλοι δικαιούνται μιας δεύτερης ευκαιρίας