Συνεχίζοντας την περιπλάνηση στα τσιπουράδικα της πόλης, η γνωστή παρέα ενόπλων δυνάμεων και εκπαιδευτικών, μια μέρα που κινήσαμε με ήλιο και φύγαμε με αρκετή βροχή και κρύο, μια μέρα που μας προδώσαν οι φίλες μας μα να είναι καλά, ο δρόμος μας έφερε στη Νέα Ιώνια κοντά στα μνήματα και τις φυλακές ανηλίκων.
Όχι δεν κάνω εισαγωγή σεναρίου ταινίας, κριτική θα γράψω για το τσιπουράδικο που λέγεται ‘’Ουζερί’’.
Νέα σχετικά άφιξη με ιδιοκτήτη- σερβιτόρο που είναι όλα τα λεφτά, μιας και δίνει οδηγίες στην κουζίνα, σερβίρει, εξυπηρετεί τα θέλω των πελατών, φωνάζει και είναι η ψυχή του μαγαζιού.
Ενός μαγαζιού που είναι ο ορισμός του κλασσικού παλιού τσιπουράδικου με ελάχιστη διακόσμηση, τζαμαρία, τραπέζια στο πεζοδρόμιο και ανοιχτή κουζίνα που δουλεύει αρκετά γρήγορα και μεθοδικά, άρα δεν χάνεται στην πορεία των μεζέδων.
Ξεκινήσαμε με δοκιμή του χύμα τσίπουρου άνευ και συνεχίσαμε μέχρι τελικής πτώσεως με το ίδιο, μιας και ήταν ευκολόπιοτο και με ανεπαίσθητα αρώματα.
Ό,τι φάγαμε ήταν φρέσκο, αυτό οφείλω να το ομολογήσω, ειδικά στα τελειώματα οι καραβίδες μύριζαν θάλασσα, όπως και οι γαρίδες, 2 βέβαια τον αριθμό, αν ο ένας ήθελε και άλλη τα πράγματα γίνονταν δύσκολα και θα έβγαιναν μαχαίρια.
Μεζέδες οι κλασσικοί των τσιπουράδικων με τα συν τους και τα πλην τους.
Πιπεριές ψητές νόστιμες παρέα με παστό ωραίος συνδυασμός 2 σε 1 μεζέδων και ένα ραπανάκι που δεν είχε λόγο ύπαρξης στο πιάτο. Και λιγότερο λάδι δεν θα με χαλούσε καθόλου, βέβαια καταναλώθηκε με το φρυγανισμένο ψωμί αλλά…
Κλασσικά και παραδοσιακά, πολίτικη σαλάτα με κομμάτια χταποδιού στην κορυφή που θα μπορούσαν να είναι παραπάνω, ψαράκια μικρούλια και νόστιμα μαρίδα και σαρδέλα, η παραδοσιακή ψητή πατάτα συνοδεία πλούσιας ποσότητας βουτύρου, γενναίο κομμάτι ψαράκι πλακί με slices κόκκινης πιπεριάς νοστιμότατο αλλά και αυτό κολυμπούσε στο λάδι, χειροποίητη βολιώτικη τυροκαυτερή αλλά υπέρ του δέοντος καυτερή, μας άλλαξε την άποψη για τη ζωή στο πιτς φυτίλι, κλασσικό ψαράκι (σκουμπρί) ξεψαχνισμένο με ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι και εδώ υπερκατανάλωση στο λάδι, κολοκυθάκια με κουρκούτι, άψογα, συνοδεία τζατζικιού για βούτες.
Μας προτάθηκε και οστρακοειδής μεζές απλά η μέρα δεν το σήκωνε.
Την κάναμε αρμένικη επίσκεψη την έξοδο, μείναμε τελευταίοι στο μαγαζί, μιας και η βροχή έπεφτε right through και είμαστε και ρομαντικοί, αλλά κυρίως διότι το συγκεκριμένο ντουέτο αναλύει τα πάντα στις εξόδους του.
Κλείσαμε με 2-3 μπύρες παγωμένες όσο δεν πάει, ξεροσφύρι βέβαια, κάναμε και μια κόσμια συζήτηση διαφορετικών απόψεων με τον ιδιοκτήτη για θέματα μεζέδων, τσίπουρου, ποσότητας, ψιλοανεβασμένων τιμών, καπνίσματος στον εσωτερικό χώρο και φύγαμε ανανεώνοντας το ραντεβού για τον επόμενο τσιπουραδικό προορισμό το συντομότερο δυνατό.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Συνεχίζοντας την περιπλάνηση στα τσιπουράδικα της πόλης, η γνωστή παρέα ενόπλων δυνάμεων και εκπαιδευτικών, μια μέρα που κινήσαμε με ήλιο και φύγαμε με αρκετή βροχή και κρύο, μια μέρα που μας προδώσαν οι φίλες μας μα να είναι καλά, ο δρόμος μας έφερε στη Νέα Ιώνια κοντά στα μνήματα και τις φυλακές ανηλίκων.
Όχι δεν κάνω εισαγωγή σεναρίου ταινίας, κριτική θα γράψω για το τσιπουράδικο που λέγεται ‘’Ουζερί’’.
Νέα σχετικά άφιξη με ιδιοκτήτη- σερβιτόρο που είναι όλα τα λεφτά, μιας και δίνει οδηγίες στην κουζίνα, σερβίρει, εξυπηρετεί τα θέλω των πελατών, φωνάζει και είναι η ψυχή του μαγαζιού.
Ενός μαγαζιού που είναι ο ορισμός του κλασσικού παλιού τσιπουράδικου με ελάχιστη διακόσμηση, τζαμαρία, τραπέζια στο πεζοδρόμιο και ανοιχτή κουζίνα που δουλεύει αρκετά γρήγορα και μεθοδικά, άρα δεν χάνεται στην πορεία των μεζέδων.
Ξεκινήσαμε με δοκιμή του χύμα τσίπουρου άνευ και συνεχίσαμε μέχρι τελικής πτώσεως με το ίδιο, μιας και ήταν ευκολόπιοτο και με ανεπαίσθητα αρώματα.
Ό,τι φάγαμε ήταν φρέσκο, αυτό οφείλω να το ομολογήσω, ειδικά στα τελειώματα οι καραβίδες μύριζαν θάλασσα, όπως και οι γαρίδες, 2 βέβαια τον αριθμό, αν ο ένας ήθελε και άλλη τα πράγματα γίνονταν δύσκολα και θα έβγαιναν μαχαίρια.
Μεζέδες οι κλασσικοί των τσιπουράδικων με τα συν τους και τα πλην τους.
Πιπεριές ψητές νόστιμες παρέα με παστό ωραίος συνδυασμός 2 σε 1 μεζέδων και ένα ραπανάκι που δεν είχε λόγο ύπαρξης στο πιάτο. Και λιγότερο λάδι δεν θα με χαλούσε καθόλου, βέβαια καταναλώθηκε με το φρυγανισμένο ψωμί αλλά…
Κλασσικά και παραδοσιακά, πολίτικη σαλάτα με κομμάτια χταποδιού στην κορυφή που θα μπορούσαν να είναι παραπάνω, ψαράκια μικρούλια και νόστιμα μαρίδα και σαρδέλα, η παραδοσιακή ψητή πατάτα συνοδεία πλούσιας ποσότητας βουτύρου, γενναίο κομμάτι ψαράκι πλακί με slices κόκκινης πιπεριάς νοστιμότατο αλλά και αυτό κολυμπούσε στο λάδι, χειροποίητη βολιώτικη τυροκαυτερή αλλά υπέρ του δέοντος καυτερή, μας άλλαξε την άποψη για τη ζωή στο πιτς φυτίλι, κλασσικό ψαράκι (σκουμπρί) ξεψαχνισμένο με ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι και εδώ υπερκατανάλωση στο λάδι, κολοκυθάκια με κουρκούτι, άψογα, συνοδεία τζατζικιού για βούτες.
Μας προτάθηκε και οστρακοειδής μεζές απλά η μέρα δεν το σήκωνε.
Την κάναμε αρμένικη επίσκεψη την έξοδο, μείναμε τελευταίοι στο μαγαζί, μιας και η βροχή έπεφτε right through και είμαστε και ρομαντικοί, αλλά κυρίως διότι το συγκεκριμένο ντουέτο αναλύει τα πάντα στις εξόδους του.
Κλείσαμε με 2-3 μπύρες παγωμένες όσο δεν πάει, ξεροσφύρι βέβαια, κάναμε και μια κόσμια συζήτηση διαφορετικών απόψεων με τον ιδιοκτήτη για θέματα μεζέδων, τσίπουρου, ποσότητας, ψιλοανεβασμένων τιμών, καπνίσματος στον εσωτερικό χώρο και φύγαμε ανανεώνοντας το ραντεβού για τον επόμενο τσιπουραδικό προορισμό το συντομότερο δυνατό.