Μετά από πολυυύ καιρό, κάναμε βραδινή έξοδο για φαγητό. Επιτέλους, τα μεταπτυχιακά προγράμματά μας ολοκληρώθηκαν, οι προπονήσεις ελαττώθηκαν και η παρέα βρέθηκε, μετά από πολλές προτάσεις, στην Αργυρούπολη. Πέντε συν μία που δήλωνε ερωτηματικό στην έρευνα, αλλά τελικά ήρθε.
Το Σούξου Μούξου μετρά μόλις δύο έτη ζωής αλλά έχει ήδη κερδίσει το κοινό, κρίνοντας ότι Πέμπτη βράδυ 12/6/25 ο εξωτερικός χώρος ήταν σχεδόν πλήρης. Δεν πιεστήκαμε ιδιαίτερα ως προς τις αποστάσεις με τους υπόλοιπους θαμώνες, οι χρόνοι ήταν καλοί, ελαφρώς πιο γρήγοροι από όσο θα επιθυμούσαμε, ώστε να δειπνήσουμε πιο άνετα, χωρίς να παίξουμε Tetris. Και πάλι όμως, δεν δυσαρεστηθήκαμε. Το προσωπικό ήταν ευγενικό, όμως η μία κοπέλα στο σέρβις έτρεχε για όλα.
Ο χώρος είναι ευχάριστος, πάνω σε κεντρικό σημείο, δίπλα σε στάση λεωφορείου. Ημιανοικτή κουζίνα στο βάθος του εσωτερικού χώρου, ξύλινα τραπεζοκαθίσματα και καλής ποιότητας σερβίτσια. Τρία σημεία για να καθίσεις, πάνω στο πεζοδρόμιο (το αποφύγαμε), εσωτερικός χώρος και ενδιάμεσος όπου τον χειμώνα κλείνει ώστε να εξυπηρετεί περισσότερο κόσμο.
Ο κατάλογος επικεντρώνεται στα κρεατικά, δεν υπάρχουν καθόλου θαλασσινά. Οι έξι σαλάτες καλύπτουν όλα τα γούστα, το ίδιο και οι πέντε αλοιφές. Υπάρχουν τηγανιές, κεφτεδάκια, πανσέτες, συκώτι και μπριζόλες, όπως και ένα πιάτο με ζυμαρικά, ριζότο και πεϊνιρλί. Μπορείτε να τα αναζητήσετε και στο διαδίκτυο.
Ξεκινήσαμε τη βραδιά με προζυμένιο ψωμί και αρωματισμένα κρακεράκια (τύπου Bake Rolls) με τριμμένη ντομάτα και μυρωδικά, συνοδευόμενα από ρακί. Δεν ξέρουμε αν ήταν κέρασμα ή χρεώθηκε, γιατί κανείς δεν ασχολήθηκε με τον λογαριασμό. Οι τιμές είναι ΟΚ για την εποχή, στα 20-25 ευρώ ανά άτομο.
Η ελληνική σαλάτα, τύπου χωριάτικη, τιμολογήθηκε στα 8.5 ευρώ. Είχε όλα τα υλικά που παραπέμπουν στην ονομασία της, ντομάτα, αγγούρι, ελιές, κρεμμύδι, πιπεριές, κάπαρη, λιαστή ντομάτα και ντοματίνια. Στην κορυφή της υπήρχαν δύο κομμάτια φέτας με ρίγανη, μετρίου μεγέθους. Φαινόταν αρκετά φρέσκια και “ζωηρή” αλλά ασχοληθήκαμε με άλλα πιάτα. Οι φρέσκες τηγανητές πατάτες στάθηκαν στο ύψος τους και τιμήθηκαν ιδιαιτέρως. Πολύ νόστιμες ως συνοδευτικές, με χοντρό αλάτι, στα 4 ευρώ.
Η σαλάτα Σούξου Μούξου στα 9.9 ευρώ ήταν πλούσια σε ποσότητα αλλά υπερίσχυσαν τα ανάμεικτα σαλατικά. Φιλέτα πορτοκαλιού, flakes πράσινου μήλου, αποξηραμένα σύκα, σταφίδες, ξηροί καρποί, μανούρι σχάρας και σως εσπεριδοειδών ήταν τα υπόλοιπα υλικά. Θα μπορούσαν να είναι σε μεγαλύτερη ποσότητα. Αυτό που τράβηξε την προσοχή μας στον κατάλογο ήταν το ταρτάρ γιαουρτιού, στα 4 ευρώ. Αρωματικό γιαούρτι με μυρωδικά και ψιλοκομμένα λαχανικά τουρσί. Οπτικά έμοιαζε με τζατζίκι. Γευστικά ήταν αρκετά λεμονάτο και όξινο. Όχι άσχημο πάντως.
Τα αρωματικά κεφτεδάκια γιαουρτλού στα 9.3 ευρώ ήταν αρκετά value for money. Έξι μπαμπάτσικα τεμάχια, αρκετά κρεατένια και όχι πολύ βαριά. Πολύ πλούσια και πηχτή σάλτσα ντομάτας που άρεσε και φαγώθηκε με το κουτάλι. Από τα καλύτερα πιάτα της βραδιάς.Το μοσχαρίσιο συκώτι σε στυλ τηγανιάς ηταν αρκετά μαριναρισμένο με πολλά μπαχαρικά. Στην κορυφή υπήρχε πίκλα κρεμμυδιού με πάπρικα. Ωραίο ως προς το ψήσιμο, ζουμερό και χωρίς ίνες. Προτιμούμε όμως αλλού τύπου παρασκευές. Στα 9 ευρώ.
Από την άλλη, η χοιρινή τηγανιά με φέτα και μέλι δεν εκπλήρωσε τις προσδοκίες όλων. Όντως, τρυφερά κομμάτια χοιρινού που δεν είχαν ίνες, η σάλτσα όμως ήταν άνευρη, χωρίς ένταση. Ο συνδυασμός φέτα με μέλι και μουστάρδα δεν ήταν επιτυχημένος. Στα 9.5 ευρώ. Το ίδιο αδύναμη φάνηκε και η ζύμη από το χειροποίητο πολίτικο πεϊνιρλί με σουτζούκι και αβγό. Σκληρή βάση στη ζύμη, χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αλλά με καλή γέμιση. Κασέρι, σουτζούκι και αρωματικό γιαούρτι. Μεγάλη ποσότητα, καλοψημένη παρασκευή όπου τα αβγό έδινε το κάτι παραπάνω. Στα 9.5 ευρώ. Τέλος, η ταλιάτα κοτόπουλου δεν ήταν κάτι άλλο από φιλέτο κοτόπουλο ψημένο στη σχάρα, στα 10.9 ευρώ. Φαγώθηκε τελευταίο, δεν φαίνονταν οι τομές πάνω του, ιδιαίτερη μνεία όμως στα ζουμερά λαχανικά σχάρας, κυρίως τα κολοκυθάκια του. Στην κορυφή του υπήρξε ρόκα, ενώ το λαδολέμονο ήταν μια χαρά ώστε να αναδείξει το ζουμερό κοτόπουλο.
Ήπιαμε κάποιες μπύρες Fischer, στα 4 ευρώ τα 500 ml, μερικά αναψυκτικά σε κουτάκι στα 2.5 ευρώ τα 330 ml, ενώ το ροζέ ημίγλυκο κρασί ήταν πολύ γευστικό και δεν χτύπαγε καθόλου στο κεφάλι, στα 6 ευρώ τα 500 ml. Τα δύο μπουκάλια εμφιαλωμένο νερό κόστισαν 4 ευρώ.
Το κλείσιμο με τα γλυκά στο τέλος ήταν ό,τι έπρεπε! Αν και διστάσαμε αρχικά, τελικά παραγγείλαμε δύο…
Σοκολατόπιτα με παγωτό, στα 6.9 ευρώ. Αν και αναφέρεται η γκανάζ πικρής σοκολάτας, ουδόλως μας πείραξε. Πάρα πολύ ζουμερή με πολύ γευστική σάλτσα σοκολάτας που βούταγες και ξαναβούταγες χωρίς να μείνει ίχνος. Το παγωτό συμπλήρωνε το όλο αποτέλεσμα. Το ίδιο καλό ήταν και το μιλφέιγ μήλου, στα 6.9 ευρώ. Τραγανά και νόστιμα φύλλα όπου η κάτω γέμιση είχε καραμελωμένα μήλα και η πάνω γέμιση είχε κρέμα πατισερί. Το μήλο έμοιαζε με κομπόστα, όχι πολύ ξινό δηλαδή, ενώ η κρέμα πατισερί θα μπορούσε να βρίσκεται σε μεγαλύτερη ποσότητα. Η σως καραμέλας είχε απλωθεί στη βάση του πιάτου, θα μπορούσε να ήταν περισσότερη και αυτή.
Σύνολο: 118 ευρώπερίπου.
Συμπερασματικά, πρόκειται για μια καλή λύση, ώστε να πας με την παρέα σου να χαλαρώσεις, να φας κρεατικά και να πιείς. Αν ψάχνεις πιο εξεζητημένες γεύσεις όμως, καλύτερα να το ξανασκεφτείς!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Μετά από πολυυύ καιρό, κάναμε βραδινή έξοδο για φαγητό. Επιτέλους, τα μεταπτυχιακά προγράμματά μας ολοκληρώθηκαν, οι προπονήσεις ελαττώθηκαν και η παρέα βρέθηκε, μετά από πολλές προτάσεις, στην Αργυρούπολη. Πέντε συν μία που δήλωνε ερωτηματικό στην έρευνα, αλλά τελικά ήρθε.
Το Σούξου Μούξου μετρά μόλις δύο έτη ζωής αλλά έχει ήδη κερδίσει το κοινό, κρίνοντας ότι Πέμπτη βράδυ 12/6/25 ο εξωτερικός χώρος ήταν σχεδόν πλήρης. Δεν πιεστήκαμε ιδιαίτερα ως προς τις αποστάσεις με τους υπόλοιπους θαμώνες, οι χρόνοι ήταν καλοί, ελαφρώς πιο γρήγοροι από όσο θα επιθυμούσαμε, ώστε να δειπνήσουμε πιο άνετα, χωρίς να παίξουμε Tetris. Και πάλι όμως, δεν δυσαρεστηθήκαμε. Το προσωπικό ήταν ευγενικό, όμως η μία κοπέλα στο σέρβις έτρεχε για όλα.
Ο χώρος είναι ευχάριστος, πάνω σε κεντρικό σημείο, δίπλα σε στάση λεωφορείου. Ημιανοικτή κουζίνα στο βάθος του εσωτερικού χώρου, ξύλινα τραπεζοκαθίσματα και καλής ποιότητας σερβίτσια. Τρία σημεία για να καθίσεις, πάνω στο πεζοδρόμιο (το αποφύγαμε), εσωτερικός χώρος και ενδιάμεσος όπου τον χειμώνα κλείνει ώστε να εξυπηρετεί περισσότερο κόσμο.
Ο κατάλογος επικεντρώνεται στα κρεατικά, δεν υπάρχουν καθόλου θαλασσινά. Οι έξι σαλάτες καλύπτουν όλα τα γούστα, το ίδιο και οι πέντε αλοιφές. Υπάρχουν τηγανιές, κεφτεδάκια, πανσέτες, συκώτι και μπριζόλες, όπως και ένα πιάτο με ζυμαρικά, ριζότο και πεϊνιρλί. Μπορείτε να τα αναζητήσετε και στο διαδίκτυο.
Ξεκινήσαμε τη βραδιά με προζυμένιο ψωμί και αρωματισμένα κρακεράκια (τύπου Bake Rolls) με τριμμένη ντομάτα και μυρωδικά, συνοδευόμενα από ρακί. Δεν ξέρουμε αν ήταν κέρασμα ή χρεώθηκε, γιατί κανείς δεν ασχολήθηκε με τον λογαριασμό. Οι τιμές είναι ΟΚ για την εποχή, στα 20-25 ευρώ ανά άτομο.
Η ελληνική σαλάτα, τύπου χωριάτικη, τιμολογήθηκε στα 8.5 ευρώ. Είχε όλα τα υλικά που παραπέμπουν στην ονομασία της, ντομάτα, αγγούρι, ελιές, κρεμμύδι, πιπεριές, κάπαρη, λιαστή ντομάτα και ντοματίνια. Στην κορυφή της υπήρχαν δύο κομμάτια φέτας με ρίγανη, μετρίου μεγέθους. Φαινόταν αρκετά φρέσκια και “ζωηρή” αλλά ασχοληθήκαμε με άλλα πιάτα. Οι φρέσκες τηγανητές πατάτες στάθηκαν στο ύψος τους και τιμήθηκαν ιδιαιτέρως. Πολύ νόστιμες ως συνοδευτικές, με χοντρό αλάτι, στα 4 ευρώ.
Η σαλάτα Σούξου Μούξου στα 9.9 ευρώ ήταν πλούσια σε ποσότητα αλλά υπερίσχυσαν τα ανάμεικτα σαλατικά. Φιλέτα πορτοκαλιού, flakes πράσινου μήλου, αποξηραμένα σύκα, σταφίδες, ξηροί καρποί, μανούρι σχάρας και σως εσπεριδοειδών ήταν τα υπόλοιπα υλικά. Θα μπορούσαν να είναι σε μεγαλύτερη ποσότητα. Αυτό που τράβηξε την προσοχή μας στον κατάλογο ήταν το ταρτάρ γιαουρτιού, στα 4 ευρώ. Αρωματικό γιαούρτι με μυρωδικά και ψιλοκομμένα λαχανικά τουρσί. Οπτικά έμοιαζε με τζατζίκι. Γευστικά ήταν αρκετά λεμονάτο και όξινο. Όχι άσχημο πάντως.
Τα αρωματικά κεφτεδάκια γιαουρτλού στα 9.3 ευρώ ήταν αρκετά value for money. Έξι μπαμπάτσικα τεμάχια, αρκετά κρεατένια και όχι πολύ βαριά. Πολύ πλούσια και πηχτή σάλτσα ντομάτας που άρεσε και φαγώθηκε με το κουτάλι. Από τα καλύτερα πιάτα της βραδιάς.Το μοσχαρίσιο συκώτι σε στυλ τηγανιάς ηταν αρκετά μαριναρισμένο με πολλά μπαχαρικά. Στην κορυφή υπήρχε πίκλα κρεμμυδιού με πάπρικα. Ωραίο ως προς το ψήσιμο, ζουμερό και χωρίς ίνες. Προτιμούμε όμως αλλού τύπου παρασκευές. Στα 9 ευρώ.
Από την άλλη, η χοιρινή τηγανιά με φέτα και μέλι δεν εκπλήρωσε τις προσδοκίες όλων. Όντως, τρυφερά κομμάτια χοιρινού που δεν είχαν ίνες, η σάλτσα όμως ήταν άνευρη, χωρίς ένταση. Ο συνδυασμός φέτα με μέλι και μουστάρδα δεν ήταν επιτυχημένος. Στα 9.5 ευρώ. Το ίδιο αδύναμη φάνηκε και η ζύμη από το χειροποίητο πολίτικο πεϊνιρλί με σουτζούκι και αβγό. Σκληρή βάση στη ζύμη, χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αλλά με καλή γέμιση. Κασέρι, σουτζούκι και αρωματικό γιαούρτι. Μεγάλη ποσότητα, καλοψημένη παρασκευή όπου τα αβγό έδινε το κάτι παραπάνω. Στα 9.5 ευρώ. Τέλος, η ταλιάτα κοτόπουλου δεν ήταν κάτι άλλο από φιλέτο κοτόπουλο ψημένο στη σχάρα, στα 10.9 ευρώ. Φαγώθηκε τελευταίο, δεν φαίνονταν οι τομές πάνω του, ιδιαίτερη μνεία όμως στα ζουμερά λαχανικά σχάρας, κυρίως τα κολοκυθάκια του. Στην κορυφή του υπήρξε ρόκα, ενώ το λαδολέμονο ήταν μια χαρά ώστε να αναδείξει το ζουμερό κοτόπουλο.
Ήπιαμε κάποιες μπύρες Fischer, στα 4 ευρώ τα 500 ml, μερικά αναψυκτικά σε κουτάκι στα 2.5 ευρώ τα 330 ml, ενώ το ροζέ ημίγλυκο κρασί ήταν πολύ γευστικό και δεν χτύπαγε καθόλου στο κεφάλι, στα 6 ευρώ τα 500 ml. Τα δύο μπουκάλια εμφιαλωμένο νερό κόστισαν 4 ευρώ.
Το κλείσιμο με τα γλυκά στο τέλος ήταν ό,τι έπρεπε! Αν και διστάσαμε αρχικά, τελικά παραγγείλαμε δύο…
Σοκολατόπιτα με παγωτό, στα 6.9 ευρώ. Αν και αναφέρεται η γκανάζ πικρής σοκολάτας, ουδόλως μας πείραξε. Πάρα πολύ ζουμερή με πολύ γευστική σάλτσα σοκολάτας που βούταγες και ξαναβούταγες χωρίς να μείνει ίχνος. Το παγωτό συμπλήρωνε το όλο αποτέλεσμα. Το ίδιο καλό ήταν και το μιλφέιγ μήλου, στα 6.9 ευρώ. Τραγανά και νόστιμα φύλλα όπου η κάτω γέμιση είχε καραμελωμένα μήλα και η πάνω γέμιση είχε κρέμα πατισερί. Το μήλο έμοιαζε με κομπόστα, όχι πολύ ξινό δηλαδή, ενώ η κρέμα πατισερί θα μπορούσε να βρίσκεται σε μεγαλύτερη ποσότητα. Η σως καραμέλας είχε απλωθεί στη βάση του πιάτου, θα μπορούσε να ήταν περισσότερη και αυτή.
Σύνολο: 118 ευρώ περίπου.
Συμπερασματικά, πρόκειται για μια καλή λύση, ώστε να πας με την παρέα σου να χαλαρώσεις, να φας κρεατικά και να πιείς. Αν ψάχνεις πιο εξεζητημένες γεύσεις όμως, καλύτερα να το ξανασκεφτείς!