Αφορμή για τη συγγραφή μιας εστιατορικής κριτικής είναι συνήθως η επιθυμία να επαινέσεις τα θετικά ή – σπανιότερα – να επισημάνεις τυχόν αρνητικά σημεία μιας επιχείρησης εστίασης. Στο ΡΑΚΑΚΙ όμως έρχονται να προστεθούν και οι τύψεις συνειδήσεως που τόσα χρόνια κανείς από την ομάδα του eating out δεν αξιώθηκε να γράψει δύο λόγια γι’ αυτό το καταπληκτικό από κάθε άποψη μεζεδοπωλείο. Τέλος πάντων, αμαρτία εξομολογημένη αμαρτία συγχωρεμένη, ας μπούμε στο θέμα.
Το ΡΑΚΑΚΙ στεγάζεται σε ένα παλιό προσφυγικό σπίτι σχεδόν πάνω στην κεντρική πλατεία της Καισαριανής. Η ονομασία παραπέμπει τόσο σε κρητική καταγωγή όσο και σε μικρό σχετικά μέγεθος. Όταν ο καιρός είναι καλός, τα λίγα τραπέζια στο πεζοδρόμιο αποδεικνύονται απελπιστικά λίγα. Ο μέσα χώρος φιλόξενος και ζεστός, όμως επίσης περιορισμένος. Χρειάζεται λοιπόν οπωσδήποτε να κάνετε μια κρατησούλα, αλλά και να είστε έτοιμοι να παρκάρετε ενδεχομένως αρκετά μακριά από το στόχο σας (βαθμός δυσκολίας fratello: 7/10). Οι φωτεινές γιρλάντες θα σας καθοδηγήσουν στα σίγουρα.
Στο ΡΑΚΑΚΙ σας περιμένουν αυθεντικές κρητικές γεύσεις με υλικά πρώτης ποιότητας, από την Κρήτη βεβαίως βεβαίως. Η εξυπηρέτηση ευγενική και γρήγορη. Με το «καλησπέρα» έρχεται καλαθάκι με ψωμί παρέα με τις γνωστές ψιλολιές και λάδάκι για την όρεξη. Η τετραμελής φαγανή συντροφιά μας μελέτησε τον κατάλογο και παρήγγειλε αρχικά μια καλοκαιρινή σαλάτα, με ντοματίνια, αγγουράκι, βαλεριάνα και άλλες πρασινάδες, τυρί μαλακό και ένα dressing να γλύφεις τα δάχτυλά σου. Η σαλάτα αυτή είναι από μόνη της λόγος να έρθεις εδώ για φαγητό. Ακολούθησαν άψογα παναρισμένα ρολάκια μελιτζάνας με τυρί που έλιωνε στο στόμα και κρεμμυδοντολμάδες γεμιστοί με κιμά και κουκουνάρι θρονιασμένοι σε λευκή σαλτσούλα. Από κοντά και μια πιατελίτσα με ξύγαλο, ένα μαλακό κρητικό τυρί που πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσετε. Περνώντας στα κυρίως πιάτα απαρνηθήκαμε αρνάκι οφτό, γαμοπίλαφο, μακαρούνες, αυγά με στάκα και χοχλιούς μπουμπουριστούς και περιοριστήκαμε – τρόπος του λέγειν – σε μια μερίδα χοιρινό στη λαδόκολλα, με πραγματικά πριγκιπική εμφάνιση και γεύση, και ένα συκώτι σαβόρε, το πιο νόστιμο απ’ όλα, κομμένο σε λεπτές μπουκιές με μια θεϊκή σάλτσα. Ήπιαμε ωραίο χύμα λευκό και κλείσαμε με ένα ανεπανάληπτο τσιζκέικ, πιο αρωματικό δεν γίνεται, μην το παραλείψετε επ’ ουδενί λόγω!
Ο λογαριασμός για τέσσερα άτομα με το ζόρι σκαρφάλωσε λίγο πάνω από τα 70 ευρώ, επιτρέποντάς μου να πω ότι, αν μπορούσα να βάλω παραπάνω από 5 αστέρια, θα το έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη. Βάλτε λοιπόν χωρίς άλλο το ΡΑΚΑΚΙ στη λίστα των προς επίσκεψη μεζεδοπωλείων και να μας συγχωρέσετε που η κριτική αυτή γράφτηκε και δημοσιεύτηκε με 10 χρόνια καθυστέρηση.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Αφορμή για τη συγγραφή μιας εστιατορικής κριτικής είναι συνήθως η επιθυμία να επαινέσεις τα θετικά ή – σπανιότερα – να επισημάνεις τυχόν αρνητικά σημεία μιας επιχείρησης εστίασης. Στο ΡΑΚΑΚΙ όμως έρχονται να προστεθούν και οι τύψεις συνειδήσεως που τόσα χρόνια κανείς από την ομάδα του eating out δεν αξιώθηκε να γράψει δύο λόγια γι’ αυτό το καταπληκτικό από κάθε άποψη μεζεδοπωλείο. Τέλος πάντων, αμαρτία εξομολογημένη αμαρτία συγχωρεμένη, ας μπούμε στο θέμα.
Το ΡΑΚΑΚΙ στεγάζεται σε ένα παλιό προσφυγικό σπίτι σχεδόν πάνω στην κεντρική πλατεία της Καισαριανής. Η ονομασία παραπέμπει τόσο σε κρητική καταγωγή όσο και σε μικρό σχετικά μέγεθος. Όταν ο καιρός είναι καλός, τα λίγα τραπέζια στο πεζοδρόμιο αποδεικνύονται απελπιστικά λίγα. Ο μέσα χώρος φιλόξενος και ζεστός, όμως επίσης περιορισμένος. Χρειάζεται λοιπόν οπωσδήποτε να κάνετε μια κρατησούλα, αλλά και να είστε έτοιμοι να παρκάρετε ενδεχομένως αρκετά μακριά από το στόχο σας (βαθμός δυσκολίας fratello: 7/10). Οι φωτεινές γιρλάντες θα σας καθοδηγήσουν στα σίγουρα.
Στο ΡΑΚΑΚΙ σας περιμένουν αυθεντικές κρητικές γεύσεις με υλικά πρώτης ποιότητας, από την Κρήτη βεβαίως βεβαίως. Η εξυπηρέτηση ευγενική και γρήγορη. Με το «καλησπέρα» έρχεται καλαθάκι με ψωμί παρέα με τις γνωστές ψιλολιές και λάδάκι για την όρεξη. Η τετραμελής φαγανή συντροφιά μας μελέτησε τον κατάλογο και παρήγγειλε αρχικά μια καλοκαιρινή σαλάτα, με ντοματίνια, αγγουράκι, βαλεριάνα και άλλες πρασινάδες, τυρί μαλακό και ένα dressing να γλύφεις τα δάχτυλά σου. Η σαλάτα αυτή είναι από μόνη της λόγος να έρθεις εδώ για φαγητό. Ακολούθησαν άψογα παναρισμένα ρολάκια μελιτζάνας με τυρί που έλιωνε στο στόμα και κρεμμυδοντολμάδες γεμιστοί με κιμά και κουκουνάρι θρονιασμένοι σε λευκή σαλτσούλα. Από κοντά και μια πιατελίτσα με ξύγαλο, ένα μαλακό κρητικό τυρί που πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσετε. Περνώντας στα κυρίως πιάτα απαρνηθήκαμε αρνάκι οφτό, γαμοπίλαφο, μακαρούνες, αυγά με στάκα και χοχλιούς μπουμπουριστούς και περιοριστήκαμε – τρόπος του λέγειν – σε μια μερίδα χοιρινό στη λαδόκολλα, με πραγματικά πριγκιπική εμφάνιση και γεύση, και ένα συκώτι σαβόρε, το πιο νόστιμο απ’ όλα, κομμένο σε λεπτές μπουκιές με μια θεϊκή σάλτσα. Ήπιαμε ωραίο χύμα λευκό και κλείσαμε με ένα ανεπανάληπτο τσιζκέικ, πιο αρωματικό δεν γίνεται, μην το παραλείψετε επ’ ουδενί λόγω!
Ο λογαριασμός για τέσσερα άτομα με το ζόρι σκαρφάλωσε λίγο πάνω από τα 70 ευρώ, επιτρέποντάς μου να πω ότι, αν μπορούσα να βάλω παραπάνω από 5 αστέρια, θα το έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη. Βάλτε λοιπόν χωρίς άλλο το ΡΑΚΑΚΙ στη λίστα των προς επίσκεψη μεζεδοπωλείων και να μας συγχωρέσετε που η κριτική αυτή γράφτηκε και δημοσιεύτηκε με 10 χρόνια καθυστέρηση.